3. Hoge en Lage Tatragebergte

‘s Morgens om 4.00u bereikte De Wandelgek het troosteloze Liptovski Mikulas.

Liptovsky Mikulas

Omgeving van Liptovsky Mikulas...

Omgeving van Liptovsky Mikulas…

Liptovský Mikuláš (voorheen Liptovský Svätý Mikuláš, Duits: Liptau-Sankt-Nikolaus of Sankt Nikolaus in der Liptau, Hongaars: Liptószentmiklos), is een stad in het noorden van Slowakije met ruim 33.000 inwoners. Liptovský Mikuláš is gelegen in de Liptov-regio, tussen de Hoge en de Lage Tatra en aan de rivier Váh. In het noordwesten grenst de stad aan het gebergte Chočské vrchy.

Geschiedenis

De plaats Mikuláš werd voor het eerst genoemd in 1286. De eerste schriftelijke verwijzing naar de St. Nicolaaskerk stamt uit 1299. Deze kerk, die het begin was van een grotere nederzetting, is het oudste gebouw van Liptovský Mikuláš.

Mikuláš was een belangrijke centrum van ambachten in de Liptov-regio. De ambachtsmannen vormden gilden als smid, bontwerker, kleermaker, hoedenmaker en slager. Het oudste gilde, genoemd in 1508 was dat van schoenmaker.

 

Namestie (Liptovsky Mikulas)

Namestie (Liptovsky Mikulas)

In 1677 werd Liptovský Mikuláš de zetel van het lokale district en van het graafschap Liptov. De legendarische Slowaakse “Robin Hood”, Juraj Jánošík, werd hier in 1713 veroordeeld en geëxecuteerd. In de negentiende eeuw werd de stad een van de centra van de Slowaakse nationale beweging.

Vanaf 1919 droeg de plaats, net als eerder al het geval was, de officiële Slowaakse naam Liptovský Svätý Mikuláš. In 1952 werd het woord Svätý (Nederlands: heilig) uit de naam gehaald. In de twintigste eeuw werden vele dorpen door Liptovský Mikuláš ingelijfd.

Na drie uur wachten vertrok er een bus naar de camping van Mare Liptovski, die direct aan een meer lag. Toch beviel de camping niet (te dicht bij een drukke weg) en dus keerde De Wandelgek om naar Liptovsky Mikolas. Hogerop in de bergen was nog een camping (kemping Bystrina), midden in het bos bij Demanskovy Dolina. Na ergens een verkeerde afslag te hebben genomen ontmoette De wandelgek een zwarte zonnebril dragende Pool die hem snel op het goede pad bracht. Hij bereikte een bushalte en nam de bus naar de camping.

Demanskova Dolina

Demänovská Dolina (Hongaars:Göncölfalva) is een Slowaakse gemeente in de regio Žilina, en maakt deel uit van het district Liptovský Mikuláš. Demänovská Dolina telt 203 inwoners.

Het was inmiddels 13.00u en tijd om de omgeving te gaan verkennen. De Wandelgek besloot om de nabijgelegen ijsgrot te bezoeken en wandelde daar naar toe.

Na een fikse klim tegen een steile rotswand bereikte hij de ingang waar hij een jong Nederlands koppel trof uit Alphen a.d. Rijn. Zij was net als ik al eens in Hongarije geweest (met een zangkoor) en niet alleen in Budapest maar ook in Tokaj. Feest der herkenning. We vergeleken Slowakije en Hongarije en er waren tal van overeenkomsten (Budapest/Praag/ Closet papier dat je moet vragen voordat je naar het toilet gaat en niet afsluitbare toiletdeuren in openbare gelegenheden). Verder kwam het gesprek op Roemenie en Boekarest, Auschwitz, Praag, de Tatra en nog veel meer. Hun indruk van Slowakije was dat dit land hard aan de weg aan het timmeren was als het gaat om Toerisme.

Nationaal Park Lage Tatra

Het Nationaal park Lage Tatra (Slowaaks: Národný park Nízke Tatry) is met 728 km² het grootste nationale park van Slowakije. Samen met een bufferzone van 1102 km² omvat het de hele Lage Tatra, het gebergte tussen de Váh en de Hron.

In het dunbevolkte, maar goed ontsloten gebied bevinden zich verschillende grotten, waaronder de Vrijheidsgrot van Demänova, een in 1921 ontdekte druipsteengrot, en de ijsgrot van Demänova, die al sinds de middeleeuwen bekend is. De Vrijheidsgrot is de drukst bezochte grot van Slowakije: van de 8126 meter zijn er 1800 toegankelijk. De grotten vormen samen een nationaal natuurmonument (národná prírodná pamiatka), een van de vijf in het park. Tien gebieden hebben de status van nationaal natuurreservaat (národná prírodná rezervácia), waaronder de Ďumbier, de hoogste berg van de Lage Tatra.

De ijsgrot

See through...

See through…

De ijsgrot was koud, diep en zeer mooi. In de grillige kalkvormen aan het plafond zag je met wat fantasie dieren- en mensenhoofden terug. De gids gebruikte een cassetterecordertje (het is 1996 ;-)) met muziek en een duits ingesproken tekst waardoor we veel informatie goed konden verstaan.

Prachtige ijsconstructies in grote grotten...

Prachtige ijsconstructies in grote grotten…

 

 

 

 

De grot was ook mooi en ijzig verlicht...

De grot was ook mooi en ijzig verlicht…

 

 

 

Via een gang bovenin de grot had je dit prachtige uitzicht...

Via een gang bovenin de grot had je dit prachtige uitzicht…

 

 

Het leek hier soms wel of het ijs groeide, alsof het iets levends was...

Het leek hier soms wel of het ijs groeide, alsof het iets levends was…

 

 

 

 

 

 

Zie ook: http://www.ssj.sk/en/jaskyna/5-demanovska-ice-cave
en http://www.ssj.sk/en/jaskyna/4-demanovska-cave-of-liberty

 

Na het bezoek kreeg De Wandelgek een lift naar de camping waar hij buiten de tent in het zonnetje wat ging liggen slapen.Na ongeveer een uur werd De Wandelgek wakker van dikke regendruppels en kroop de tent in. Vlakbij de camping lag het Jagdrestaurant waar De Wandelgek ging eten en daarna werd een van de heuvels bij de camping beklommen om bovenop van het mooie uitzicht op de hoge en lage Tatra te genieten. Tegen de tijd dat de zon onderging daalde De Wandelgek weer snel af naar de camping.

Twee dagen later na een tussentijdse dag vol zon die de gelegenheid gaf om dan toch eindelijk te gaan bergwandelen in de Lage Tatra (zie andere blog), regende het alweer en de lucht was supergrijs en tot overmaat van ramp was er weer een meerdaagse periode van regen aangekondigd in de weerberichten. Het leek er op dat de weergoden hadden besloten dat wandelen in de Tatra er voor De Wandelgek niet meer in zou zitten en daarom besloot hij om het op te geven en naar de Tsjechische hoofdstad Praag te gaan. Slecht weer in een stad is in ieder geval draagbaar.

De Vrijheidsgrot

The Liberty Cave...

The Liberty Cave…

De Wandelgek wilde nog een andere mooie grot bezoeken. Dat was de vrijheidsgrot, een prachtige druipsteengrot met de grootste en mooiste kalkwaterval uit de omgeving (en er lagen hier erg veel grotten). De grot bestond uit lange smalle gangen vol stalagmieten en stalactieten afgewisseld met grote hoge druipsteengrotten. De Wandelgek ontmoette tijdens de tocht door de grotten een Australiër die bezig was aan een 3 maanden durende fietstocht van Italië door Oost Europa naar Krakow in Polen.

6396ca07b8b57b566eb350dcc185b766

De prachtigste druipsteenformaties volgden elkaar hier op…

 

 

 

De ene groep vormen nog mooier dan de ander. Je weet niet meer waar je moet kijken... naar beneden...

De ene groep vormen nog mooier dan de ander. Je weet niet meer waar je moet kijken… naar beneden…

 

 

 

 

 

 

 

...of toch maar naar boven...

…of toch maar naar boven…

 

Alles is even vreemd en adembenemend mooi...

Alles is even vreemd en adembenemend mooi…

 

 

 

 

 

 

Termietenheuvels in een meertje???

Termietenheuvels in een meertje???

 

Glazuur dat van een grote taart afloopt???

Glazuur dat van een grote taart afloopt???

 

 

 

 

 

 

Een onderaards meer vol water dat heeft bijgedragen aan de vorming van al dat moois...

Een onderaards meer vol water dat heeft bijgedragen aan de vorming van al dat moois…

 

 

 

 

 

 

 

 

Na de grotten te hebben bezichtigd ging De Wandelgek naar Liptovsky Mikulas om daar op het station de tickets voor de trein naar Praag te kopen. Die trein zou de volgende ochtend vertrekken.

Centrum van Liptovsky Mikulas...

Centrum van Liptovsky Mikulas…

Daarna ging De Wandelgek ergens een gebakje eten in het centrum.

Kerkje van Liptovsky Mikulas...

Kerkje van Liptovsky Mikulas…

 

 

 

 

 

 

 

Vervolgens slenterde hij wat door Liptovsky Mikulas en zag daarbij onder andere het plaatselijke kerkje.

 

liptovska-izba5

 

Authentiek Slovaaks restuaurant Liptovsky Izba...

Authentiek Slovaaks restuaurant Liptovsky Izba…

 

 

 

 

 

De Wandelgek naar Liptovsky Izba: een als berghut ingericht authentiek slovaaks restaurant en daar bestelde hij met behulp van de menukaart en zijn taalgids een Slowaakse spies. Erg lekker gegeten en dit restaurant is een absolute aanrader.

liptovska-izba3

Slovaakse spies op authentieke wijze bereid…

Interieur van een berghut...

Interieur van een berghut…

 

 

 

 

 

 

Daarna ging hij terug naar de camping om vroeg te slapen. Morgen weer een lange reisdag.

 

Al vroeg in de ochtend ging De wandelgek in de kantine van de camping ontbijten en trof daar de Berlijners die hij eerder op de Chopok had getroffen en de Australier uit de druipsteengrot. De Berlijners waren in feeststemming omdat de avond daarvoor Duitsland Europees kampioen voetbal was geworden. Dat was overigens in een met 2-1 gewonnen finale tegen Tsjechie.

Daarna vertrok De Wandelgek naar het station van Liptovsky Mikulas en nam daar de trein naar Praag. Het had de afgelopen 2 dagen bijna aaneengesloten geregend en ook nu regende het…

 

Share this blog on:
Facebooktwitter

or even better Follow Wandelgek on:
Facebooktwitter
Bookmark the permalink.

Comments are closed.