Narvik

Ook in Narvik is “De Wandelgek” niet heel erg lang gebleven. Even rusten van de trektocht om daarna door te reizen naar Bergen in zuid Noorwegen.

Narvik ligt aan een schitterende fjord waar de trein vanuit Kirina als tegende steile wandgeplakt doorheen boemelt.

 

 

 

 

 

 

Er was een prachtig gelegen camping net buiten Narvik met een wijds uitzicht over de fjord en omliggende bergen…

 

 

 

 

 

 

Middenin Narvik zag ik deze wegwijzer, die eigenlijk alleen maar probeert aan te geven hoe ver Narvik van alles verwijderd ligt. Een soort einde van de wereld gevoel…

 

 

 

 

 

Narvik kreeg in 1902 stadsrechten en is verder ook een gemeente in de provincie Nordland in Noorwegen. De stad telt (op 1 januari 2005) 18.512 inwoners. Met haar ligging op 68° noorderbreedte is het na het in Rusland, iets noordelijker gelegen Moermansk de noordelijkste stad in Europa met een spoorwegstation.

Geschiedenis

De naam van Narvik komt oorspronkelijk van een boerderij, die op het grondgebied van de stad heeft gestaan.

Narvik was een speerpunt bij de Duitse invasie van Noorwegen in 1940. Vanuit Narvik kon ijzererts uit het neutrale Zweden vervoerd worden naar Duitsland.

De Engelse Royal Navy deed op 8 april 1940 voor het eerst een poging mijnen te leggen rond de haven van Narvik, maar de Duitsers vielen de volgende dag Denemarken en Noorwegen binnen, en het leggen van mijnen werd gestaakt. Met behulp van 10 torpedobootjagers werden 2000 man bergtroepen naar Narvik gestuurd. Twee verouderde Noorse schepen, de HNoMS Eidsvold en de HNoMS Norge, werden na een kort gevecht in de haven van Narvik tot zinken gebracht. De Engelse marine zond ook schepen naar Narvik, waaronder het slagschip HMS Warspite. Deze schepen vernietigden de Duitse torpedobootjagers en namen bezit van de kust in voorbereiding op een herovering. Ze verloren echter wel het vliegdekschip HMS Glorious, deze werd tot zinken gebracht door de Duitse slagschepen Gneisenau en Scharnhorst.

Op 12 april werd de eerste groep soldaten naar Narvik gestuurd. De commandant van de aanvalsgroep, Majoor-generaal Mackesy dacht dat de kustverdediging van Narvik te sterk was voor een directe aanval en besloot in de buurt aan land te gaan en te wachten totdat de sneeuw zou smelten. Een bombardement van de marine was ook een optie, maar Mackesy wilde de Noren daar niet aan blootstellen.

Stad

Narvik is waarschijnlijk genoemd naar een boerderij die hier ooit gesitueerd was. Door de ligging aan de warme golfstroom in de Atlantische Oceaan is Narvik een prima duikgelegenheid. Het geniet ook bekendheid als eindpunt van de Ertsspoorlijn (hier Ofotbanen genoemd), de spoorlijn van Luleå in Zweden waarover ijzererts vanuit Kiruna wordt vervoerd waarna het in Narvik wordt verscheept. De reden dat het erts in Narvik en niet in Luleå wordt verscheept is dat de Botnische Golf en delen van de Oostzee ‘s winters dichtvriezen en de Noorse kust dankzij de warme golfstroom altijd ijsvrije havens heeft. Narvik is tijdens de Tweede Wereldoorlog dan ook regelmatig gebombardeerd door zowel de Geallieerden als de Duitsers om de haven te blokkeren dan wel vrij te houden voor vervoer van ijzererts naar Duitsland.

Na 2 dagen vertrokken we naar het zuiden, eerst per bus en veerboot tot Fauske, waarbij oa. deze prachtige Fjord (Skjomen)  werd overgestoken:

Daarna verder per trein door het Noorse bergland, daarbij de poolcirkel voor de tweede keer passerend deze reis, nu weer naar het Zuiden…

Share this blog on:
Facebooktwitter

or even better Follow Wandelgek on:
Facebooktwitter
Bookmark the permalink.

Comments are closed.