Bergen

Enkele van de hoogste bergketens ter wereld...

Enkele van de hoogste bergketens ter wereld…

De Wandelgek werd sinds zijn vroegste jeugd al aangetrokken door bergen. In zijn tienerjaren werd zo’n beetje elke 2 jaar een vakantie in Oostenrijk gepland en tussentijds werd in de heuvels van België, Duitsland en Luxemburg vakantie gevierd. Niet gek dat toen De Wandelgek voor het eerst op eigen benen op vakantie naar het buitenland ging, dat Luxemburg, België en Zuid-Limburg de reisbestemmingen waren (1989). Daarna volgde de ene ruige bergstreek na de andere: Schotland 1990, Lapland en Noorwegen in 1993, Slowakije in 1996, Oostenrijk, Tibet en Nepal in 1999, Zwitserland in 2000, Italië in 2001, Xinjiang en Kirgizstan in 2002, Indonesië in 2003, Kenia en Tanzania in 2004 en Vietnam in 2008, Italië in 2010, Frankrijk in 2011. Op deze reizen werden de mooiste, hoogste (7- en 8-duizenders) en spectaculairste (vulkanen) bergen bezocht. Ook werden hoge overnachtingsplekken gebruikt en hoge bergpassen overwonnen. De routes liepen vaak over de beroemdste wegen ter wereld zoals de Friendship Highway, de Karakoram Highway, de Kungsleden, de Specerijenroute en de Zijderoute. Hier een overzicht van al deze pracht…

HimalayaBergen

Hier volgt een overzicht van alle door De Wandelgek bezochtte bergen inclusief een korte beschrijving en foto’s…

Himalaya

Wandelen dwars door de Himalaya...

Wandelen dwars door de Himalaya…

De Wandelgek trok in 1999 over de Friendship Highway van Lhasa in Tibet naar Kathmandu in Nepal. Deze route loopt grotendeels parallel aan de Himalaya. Bij het klooster van Rongbuk en het Everest basecamp zijn een aantal van de allerhoogste bergen ter wereld te zien en tussen (Oud-)Tingri en Dholalghat (Nepal) daalt de weg dwars door de Himalaya steil omlaag van meer dan 5000 m. hoogte naar ongeveer 500 m. hoogte. Zeer spectaculair. Vanaf prachtig gekleurde stenenvlaktes, te midden van Himalaya reuzen met eeuwige sneeuw, daal je de kloof in die eerst nog vrij kaal en ruig is met af en toe wat armoedig struikgewas. Naarmate de  afdaling vordert wordt de omgeving almaar groener, warmer en hoor je steeds meer vogelgeluiden, terwijl ook het aantal watervallen toeneemt. Zie ook: Everest basecamp Zie ook: Van Tingri naar de Himalaya Zie ook: Afdaling naar Zhangmu

Himalaya gebergte...

Himalaya gebergte…

De Himalaya, ook wel Himalayagebergte of Himalaya’s genoemd (Hindi: हिमालय, Himālaya; Tibetaans: ཧི་མ་ལ་ཡ; Urdu: سلسلہ کوہ ہمالیہ, Salsal-kwe-Himalay; Chinees: 喜马拉雅山脉, pinyin: Xǐmǎlāyǎ Shānmài), is een gebergte in het zuiden van Azië. De Himalaya vormt de scheiding tussen de hoogvlakten van het Tibetaans Plateau in het noorden en de riviervlaktes van het Indisch Subcontinent in het zuiden. In ruime zin worden soms ook de aangrenzende Karakoram, Hindoekoesj, Pamir en Kunlun tot de Himalaya gerekend, gebergten die geologisch gezien tot hetzelfde systeem behoren. Als alleen de eigenlijke Himalaya wordt genomen, is de totale lengte rond de 2500 km. De breedte varieert tussen de 200 en 400 km. De Himalaya bevat meer dan 40 bergtoppen boven de 7.000 meter hoogte en 9 toppen boven de 8.000 meter. Daaronder is de hoogste berg ter wereld, de Mount Everest (8850 m hoog). De Himalaya valt bestuurlijk onder de grootmachten India en China (Tibet) en de kleinere berglanden Nepal en Bhutan. Het uiterste westen van het gebergte tenslotte valt onder Pakistan. De Himalaya is het brongebied van enkele van de grootste rivieren van Azië, die honderden miljoenen mensen van drinkwater voorzien.

Uitzicht op Mount Everest en de Himalaya keten vanaf het Tibetaans plateau...

Uitzicht op Mount Everest, Cho Oyu, Makalu en Lhotse vanaf het Tibetaans plateau…

De Himalaya speelt daarom een belangrijke rol in de Indiase en Tibetaanse mythologie, religie en literatuur. De naam Himalaya stamt uit het Sanskriet en is een samenvoeging van de woorden hima (sneeuw) en layas (woonplaats): letterlijk: “woonplaats in de sneeuw”. Het gebergte wordt door zowel hindoes als Tibetaanse boeddhisten beschouwd als de woonplaats van de belangrijkste goden. In de loop van de geschiedenis heeft de Himalaya naast miljoenen hindoeïstische en boeddhistische pelgrims verschillende groepen bezoekers getrokken: Indiase vorsten die in de zomer het koelere bergklimaat opzochten, westerse ontdekkingsreizigers en koloniale bestuurders, en vanaf de 19e eeuw bergklimmers en toeristen, de laatsten vaak op zoek naar spirituele zingeving.

Een van de allermooiste plekken ter wereld vlak voor de afdaling naar Nepal...

Een van de allermooiste plekken ter wereld vlak voor de afdaling naar Nepal…

De Himalaya is 2400 km lang en tussen de 150 en 280 km breed, met een totale oppervlakte van rond de 600.000 km². Het gebergte vormt een boog van Pakistan in het noordwesten naar het zuiden over Nepal en Bhutan en tenslotte weer naar het noordoosten tot Arunachal Pradesh, waar de Himalaya overgaat in de Hengduan Shan. In het noordwesten grenst de Himalaya aan de Karakoram (met de K2, de op één na hoogste top ter wereld), die weer vastzit aan de Pamir en de Hindoekoesj. Al deze gebergtes vormen onderdeel van hetzelfde systeem (de zogenaamde Alpide gordel), dat van West-Europa tot Zuidoost-Azië loopt en dezelfde geologische oorsprong heeft.

Mount Everest 8848 m.

Mount Everest / Quomolongma

Mount Everest / Chomolungma/Sagarmatha

Laat in de middag arriveerde De Wandelgek bij het klooster van Rongbuk. De Everest was bijna volledig door wolken omgeven. Dat duurde tot laat op de avond, vlak voor zonsondergang, toen opeens alle wolken begonnen op te lossen, wat prachtige foto’s opleverde van de het absolute dak van de wereld. Na een koude en moeizame nacht (ik had duidelijk last van hoogteziekteverschijnselen) was het de ochtend erna zeer mistig. Dus dubbel zo blij met het zicht op de top van de eerdere avond. Mount Everest (Nepalees: सगरमाथा, Sagarmatha, Tibetaans: ཇོ་མོ་གླང་མ, Chomolungma, Qomolangma of Qomolungma, Standaardmandarijn: 珠穆朗玛峰, Zhūmùlǎngmǎ Fēng) is de hoogste berg ter wereld. De berg is 8848 of 8850 meter hoog en ligt in de Himalaya op de grens van Nepal en Tibet. In de negentiende eeuw werd de toenmalig Engelse kolonie Brits-Indië in kaart gebracht. In 1856 werd de hoogte vastgesteld van een berg, die op dat moment nog Peak XV (Piek 15) werd genoemd. Doordat Nepal en Tibet gesloten waren voor buitenlanders wisten de landmeters niet van de traditionele naam van de berg, Chomolungma, en zo kreeg Mount Everest in 1865 zijn Engelse naam. Deze internationaal gangbare naam is ontleend aan de Britse geodeet sir George Everest, de voormalig voorzitter van het instituut dat de metingen uitvoerde. De ironie wil dat Everest zelf altijd de voorkeur gaf aan lokaal gebruikte namen.

's Ochtends dikke, dikke dikke mist bij het Everest basecamp...

‘s Ochtends dikke, dikke dikke mist bij het Everest basecamp…

Het dak van de wereld trekt ervaren alpinisten aan, maar ook beginnende klimmers die grote sommen geld willen betalen om de top te bereiken. De Everest heeft een ingewikkelde en zware weg naar de top, maar in vergelijking met andere achtduizenders is het een relatief eenvoudige beklimming. Toch kent de beklimming genoeg gevaren, zoals hoogteziekte en barre weersomstandigheden. Tot en met 31-12-2009 is in totaal 4571 keer de top bereikt van de berg. De Mount Everest is een belangrijke bron van inkomsten voor China en Nepal. De kosten voor de verplichte vergunningen voor het beklimmen van de berg kunnen oplopen tot € 25.000.

Lhotse Hoofdpiek 8516 m. Lhotse Midden (Oost) 8414 m. Lhotse Shar 8383 m.

Lhotse; drie pieken boven de 8000 meter...

Lhotse; drie pieken boven de 8000 meter…

Lhotse (Tibetaans: ལྷོ་རྩེ, Wylie: lho rtse; Nepali/Devanagari: ल्होत्से, lhotse; Chinees: 洛子峰, pinyin: luòzǐ fēng) is een 8516 m hoge berg in de Himalaya. De berg ligt in de Mahalangur Himal, op de grens tussen Nepal en Tibet. Het is de op drie na hoogste berg ter wereld. Via de South Col (7925 m) is Lhotse verbonden met Mount Everest. Deze berg is één van de veertien achtduizenders, de hoogste bergtoppen ter wereld. Voordat de Mount Everest bedwongen was, ging er weinig aandacht uit naar het beklimmen van de Lhotse. Pas in 1956 werd de berg voor het eerst bedwongen, als alternatieve route naar de top van de Mount Everest.

Makalu 8463 m.

Makalu...

Makalu…

De Makalu is met een hoogte van 8463 meter de op vier na hoogste berg ter wereld en behoort tot de veertien bergen met een hoogte van meer dan 8000 meter. De berg ligt ten oosten van de Mount Everest op de grens tussen Nepal en Tibet. De eerste beklimming vond plaats in mei 1955 door een Frans team onder leiding van Jean Franco, die het voor de eerste keer lukte om alle leden van een expeditieteam de top van een achtduizender te laten beklimmen. Op 15 mei beklommen Lionel Terray en Jean Couzy voor het eerst de top van de Makalu. De volgende dag, 16 mei, wisten Jean Franco, Guido Magnone en de sherpa Gyaldzen Norbu eveneens de top te bereiken. De overige leden van de expeditie, Jean Bouvier, Serge Coupé, Pierre Leroux en André Vialatte stonden 17 mei op de top.

Cho Oyu 8201 m.

Cho Oyu...

Cho Oyu…

De Cho Oyu (Tibetaans: ཇོབོདྦུཡག, wylie: jo-bod-bu-yag, letterlijk: turquoise godin; Chinees: 卓奥友山, pinyin: Zhuó’àoyǒu Shān of 乔乌雅峰, pinyin: Qiáowūyǎ Fēng; Nepali: चो यु, Choyu) is een achtduizender in de Himalaya. De berg ligt in de centrale Himalaya, niet ver van de Mount Everest en vormt de meest westelijk pijler van de Mahalangur Himal in de Himalaya. De grens tussen Tibet en Nepal loopt over de top van de Cho Oyu. De Cho Oyu is dankzij een nieuwe meting in 1984 opgerukt naar de 6de plaats in de lijst van achtduizenders. De meting van 1984 gaf een hoogte van 8201 meter aan. De beklimming van de Cho Oyu geldt als relatief eenvoudig voor een berg hoger dan 8000 meter.

Changtse 7543 m.

Changtse...

Changtse…

Changtse (Tibetaans: north piek”) is een berg gelegen tussen de Centrale Rongbuk en Oostelijke Rongbuk gletsjers in Tibet, direct ten noorden van Mount Everest. De berg is via de North Col aangesloten op Mount Everest De opgegeven hoogte van 7543 meter is uit de moderne Chinese mapping. Sommige autoriteiten geven 7583 meter aan. De Changtse gletsjer stroomt in noordelijke richting naar de Oost Rongbuk gletsjer. Het is mogelijk dat het op twee na hoogste meer ter wereld zich in de Changtse gletsjer bevindt op 6216 meter (20.394 ft).

Pamir

In het nazomer van 2004 reisde De Wandelgek over de Zijderoute in Centraal Azië. Onderdeel van de reis was een tocht over de Karakoram Highway naar het Karakol meer op zo’n 3600 m. hoogte. Rondom het Karakul meer dat aan de oostelijke kant van de Pamir ligt, liggen enkele van de allerhoogste 7000-ers van de Pamir. Zie ook: De Karakoram Highway Zie ook: Wandelen bij het Karakulmeer

Ligging van het Pamir gebergte...

Ligging van het Pamir gebergte…

De Pamir (Tadzjieks: Кӯҳҳои Поми, Kūhhoi Pomi; Kirgizisch: Памир тоолору, Pamir Tooloru; Oeigoers:پامىر ئېگىزلىكى; Chinees: 帕米尔高原, pinyin: Pàmǐ’ěr Gāoyuán) is een gebergte in Centraal-Azië. Het ligt grotendeels in het oosten van Tadzjikistan, maar ook over het noordoosten van Afghanistan (in de Wakhan-corridor), uiterste noorden van Pakistan, westen van Chinees Turkestan (China) en zuiden van Kirgizië. De hoogste top in de Pamir is de 7495 m hoge Ismail Samanipiek. Als ook de Chinese Pamir in het oosten meegerekend wordt is de Kongur (7649 m) nog hoger. Het gebergte vormt onderdeel van een serie bergketens die gezamenlijk ook wel het dak van de wereld genoemd worden, een benaming die vertaald is van “Pamir” en oorspronkelijk alleen daarvoor werd gebruikt.

Pamir...

Pamir…

In 1964 hebben de Russen een weg opengesteld over het gebergte. Deze 720 km lange weg loopt van Osj in Kirgizië naar Choroeg in Tadzjikistan en gaat over passen op hoogtes van meer dan 4.500 meter. Grote delen van de Pamir worden gedurende het hele jaar door sneeuw bedekt. Het gebied kent lange, koude winters en korte, koele zomers. De jaarlijkse neerslag bedraagt slechts circa 13 centimeter, waardoor er maar weinig bomen kunnen groeien. In het westelijk deel van de Pamir wordt steenkool gedolven, maar het fokken van schapen in de weiden vormt de belangrijkste inkomstenbron.

Kongur 7649 m.

Kongur...

Kongur…

De Kongur of Kongur Tagh (Oeigoers: ‏,قوڭۇر تاغ Qongur Tagh; Mongools: Хонгор Таг, Hongor Tag; Chinees: 公格尔峰, pinyin: Gōnggé’ěr Fēng) is een 7649 m hoge berg in de oostelijke Pamir, in het onder Chinees bestuur vallende Sinkiang. De berg is de hoogste top in de Pamir en de 37e ter wereld. Het bergmassief rondom de Kongur wordt wel Kongur Shan genoemd (van het Chinese 公格尔山, pinyin: Gōnggé’ěr Shān).

De Kongur bergketen gezien vanaf de Karakoram Highway arriverend vanuit Kashgar...

De Kongur bergketen gezien vanaf de Karakoram Highway arriverend vanuit Kashgar…

De Wandelgek bij Mount Kongur 7595 m. (achtergrond)

De Wandelgek bij Mount Kongur 7649 m. (achtergrond)

De Kongur ligt in het uiterste westen van Sinkiang, niet ver van de grens met Tadzjikistan, ongeveer 110 km ten zuidwesten van Kashgar en 90 km ten noorden van Taxkorgan. Samen met de verder naar het zuiden gelegen Muztagh Ata torent de Kongur boven de woestijn van de Taklamakan in het oosten.

De Kongur gezien vanaf Lake Karakul...

De Kongur gezien vanaf Lake Karakul…

Vanwege zijn afgelegen ligging werd de berg pas in 1900 door Europeanen ontdekt. Sinds de aanleg van de Karakoram Highway door het gebied in de jaren 70 van de 20e eeuw is de berg makkelijker te bereiken. De eerste poging de berg te beklimmen was in 1956, maar de berg bleek lastiger dan verwacht. Vanwege het slechte weer geldt de Kongur als extreem moeilijk. Pas in 1981 wist een Britse expeditie onder leiding van Christian Bonington de top te bereiken. In 1989 volgde een tweede beklimming door een Japans team. De derde beklimming volgde pas in 2004.

Muztagh Ata 7509 m.

Muztagh Ata...

Muztagh Ata…

Muztagh Ata of Muztaghata (Oeigoers: مۇز تاغ ئاتا, Muz Tagh Ata, letterlijk: vader der ijsbergen; Chinees: 慕士塔格峰, pinyin: Mùshìtǎgé Fēng) is een 7509 m hoge berg in het uiterste westen van het onder Chinees bestuur staande Sinkiang. Het is qua hoogte de derde top in de Pamir, na de Kongur (7649 m) en de Kungur Tjube Tagh (7530 m). De Muztagh Ata ligt ongeveer 50 km ten noorden van de plaats Taxkorgan en 30 km ten oosten van de grens met Tadzjikistan. In het westen loopt de Karakoram Highway rond de berg. In het noorden is de Muztagh Ata verbonden met de hogere Kongur. Samen vormen deze bergen de Kongur Shan, een keten die soms “Chinese Pamir” wordt genoemd. De Kongur Shan ligt geïsoleerd van zowel de rest van de Pamir verder naar het westen als de Kunlun verder naar het oosten.

De wandelgek bij de Muztagh Ata (7595 m.)

De wandelgek bij de Muztagh Ata (7509 m.)

Vanwege de relatief vlakke flanken geldt de Muztagh Ata als een voor zijn hoogte makkelijk te beklimmen berg. Het is een van de meest beklommen zevenduizenders. De eerste persoon die een poging deed de top te beklimmen was de Zweedse ontdekkingsreiziger en geograaf Sven Hedin in 1894. In 1900, 1904 en 1947 volgden verdere pogingen. De laatste expeditie (1947) met de Britse klimmers Eric Shipton en Bill Tilman kwam zeer dicht bij de top maar moest vanwege sneeuw en extreme koude omkeren. De eerste geslaagde beklimming volgde in 1956, door een Chinees-Russisch team onder leiding van E.A. Beletski.

Muztagh Ata...

Muztagh Ata…

De zonsondergang en zonsopkomst bij de Muztagh Ata zijn vanwege de schitterende ligging aan het Karakulmeer prachtig om te zien…

Kuk Sel (6715 m.) & Kezi Sel (6525 m.)

Zonsopkomst aan het Karakulmeer...

Zonsopkomst aan het Karakulmeer…

Deze twee bergreuzen (beiden dikke 6000-ers, wat ook de meer gemiddelde hoogte van de Pamir is), staan net als de 7000-ers Kongur en Muztagh Ata aan het Karakul meer. Los van dat het twee prachtige (tweeling) toppen zijn, is er op ‘s Ochtends bij zonsopkomst een prachtig schouwspel te zien. Omdat de zon tussen de Kongur en Kezi Sel in opkomt en het zicht hierop tijdelijk geblokkeerd wordt door de iets verder naar voren liggende Kuk Sel, zie je de zonnestralen als een soort schijnwerper de lucht in stralen…

Kuk Sel en Keze Sel...

Kuk Sel en Keze Sel…

Tien Shan (Hemelse Bergen)

Weg naar de Hemelse Bergen (Tien Shan)...

Weg naar de Hemelse Bergen (Tien Shan)…

Tijdens de Zijderoute reis die De Wandelgek in 2004 maakte bezocht hij ook het Tian Chi meer waar de Bogda Feng bovenuit steekt. De Wandelgek reisde vanuit Kazachstan naar Urumqi in de chinese provincie Xinjiang met de trein. Deze reis liep via een oude Zijderoute tak ten noorden van de Tien Shan. Verderop reisde De Wandelgek vanuit Urumqi door een kloof tussen het hoofdgedeelte van de Tien Shan en de Bogda Shan door naar Turufan. Weer later reisde De Wandelgek vanuit Turpanshan per trein naar Kashgar. Deze reis liep over de noordelijke route om de Taklamakan heen en ten noorden van de rails lagen de Tien Shan die alle stadjes aan de rand van het gebergte en de woestijn van water voorzagen. Tot slot reisde de Wandelgek ook nog vanuit Kashgar over de Torugartpas naar Kirgizstan, dwars door de Tien Shan heen.

Met een truck dwars door de Tien Shan...

Met een truck dwars door de Tien Shan…

De Tiensjan of Tian Shan is een bergketen in Centraal-Azië, in het grensgebied van Kazachstan, Kirgizië en de Chinese autonome regio Sinkiang. In de meeste talen wordt de Chinese naam gebruikt welke “hemelse bergen” betekent. De hoogste toppen in de Tiensjan zijn de Overwinningspiek (Pik Pobedy, Ğeňiš Čokusu 7439 m) en de iets noordelijker gelegen Chan Tengri (7010 m), die zich op het Chinees-Kirgizisch-Kazachse drielandenpunt bevindt en de noordelijkste “zevenduizender” van de wereld is (als althans de ijskap wordt meegerekend). Tussen beide bergen bevindt zich de Eňilčekgletsjer, de grootste van de Tiensjan. Ten westen hiervan ligt het meer Ysykköl, dat het op een na grootste bergmeer ter wereld is. De Tiensjan vormt de waterscheiding tussen het stroomgebied van de Tarim aan de zuidoostkant en dat van de Ili, de Syr Darja en de Tsjoej aan de noordwestkant. Al deze rivieren zijn endoreïsch: dat wil zeggen dat niets van de neerslag die in het gebergte valt de oceaan bereikt. Het gebergte watert af op het Lop Nor (via de Tarim), het Balkasjmeer (via de Ili) en het Aralmeer (via de Syr Darja). Het water van de Tsjoej bereikt geen enkel meer, maar verdampt voortijdig in de steppe zonder de Syr Darja te bereiken.

Kazachs yurtenkamp in de Tien Shan (Bogda Shan)...

Kazachs yurtenkamp in de Tien Shan (Bogda Shan)…

De zuidwestelijke voortzetting van de Tiensjan is de Pamir en de noordoostelijke de Bogda Shan. De Bogda Shan wordt vaak tot de Tien Shan gerekend. De hoogste berg hier is de 5445 m. hoge Bogda Feng die aan het Tian Chi (Hemelse Meer) ligt. De voornaamste verkeersroute door de Tiensjan loopt via de Torugartpas (3752 meter) op de grens van China en Kirgizië.

Bogda Feng 5445 m.

De Wandelgek met op de achtergrond de Bogda Feng (besneeuwd)...

De Wandelgek met op de achtergrond de Bogda Feng (besneeuwd)…

De Bogda Shan is een bergketen in de Chinese autonome regio Sinkiang, ten oosten van de Tiensjan.

Bogda Feng 5445 m.

Bogda Feng 5445 m.

De hoogste top, ook bekend als de Bogda Feng, is 5445 meter hoog; vergelijkbaar met bijvoorbeeld de Kilimanjaro. De oasestad Turpan ligt aan de zuidelijke flank van de keten. De beklimming van de berg wordt door bergbeklimmers doorgaans als moeilijk betiteld. Pas in 1981 werd de top voor het eerst bereikt, door een Japanse groep klimmers. De zijden van de berg kennen een helling van zo’n 70° to 80°. Zie ook: Wandelen aan het Tian Chi

Centraal Hoogland

Centraal Hoogland met mount Kenia en de Aberdares...

Centraal Hoogland met Mount Kenya en de Aberdares…

In 2002 reisde de Wandelgek door Oost Afrika en bezocht o.a. het Centraal Hoogland van Kenia. Dit is tevens een van de welvarendste delen van Kenia vanwege de vruchtbare grond en het mildere klimaat (minder heet, meer regenval). De Central Highlands, de Centrale Hooglanden, of White Highlands, Witte Hooglanden strekken zich uit ten noorden van Nairobi tot aan, ruwweg, Nanyuki. Daarmee omvat het het hoogste gedeelte van Kenia, Mt. Kenya ligt in het centrale hoogland. Het is het thuisland van het Kikuyuvolk. Vanwege de hoge ligging kent het gebied een meer dan uitstekend klimaat. Dankzij dat klimaat groeit er van alles en vele blanken die betrokken waren bij de aanleg van de spoorweg naar Uganda vestigden zich later in het gebied als landbouwer. Het gehele gebied is qua infrastructuur goed ontwikkeld. Er is een uitstekend wegennet, er zijn goede spoorwegverbindingen en met de bus kunt u vrijwel overal snel en min of meer comfortabel komen. Alleen het meest noordelijke gedeelte, vooral tussen Nanyuki en Nyahururu kan vervoersproblemen opleveren. Voor lokale verbindingen bent u op matatu’s aangewezen.

Aberdares

Thomson Falls in de Aberdares

Thomson Falls in de Aberdares

Het Aberdare Bergketen (voorheen de Sattima Bergketen, Kikuyu: Nyandarua) is een 160 km lange bergketen van hoogland, ten noorden van de Keniaanse hoofdstad Nairobi met een gemiddelde hoogte van 3500 meter (11.480 ft). Hij ligt in Nyandarua County, in centraal-west Kenia, ten noordoosten van Naivasha en Gilgil en net ten zuiden van de evenaar. De Aberdare Range vormt een deel van de oostelijke rand van de Great Rift Valley en loopt ruwweg van noord naar zuid. Aan de westkant daalt het gebergte steil omlaag naar het Kinangop Plateau en daarna in de Great Rift Valley. In het oosten, daalt het gebergte geleidelijker. Lake Naivasha en het verre Mau Escarpment kunnen worden gezien vanaf de pieken.

De wandelgek bij Thomson Falls...

De Wandelgek bij Thomson Falls…

Het gebergte heeft een maximale hoogte van 3999 meter (13.120 voet) boven de zeespiegel en is zwaar bebost. De vroegere naam van het gebergte overleeft in Mount Satima (de berg van de jonge stier‘), de hoogste piek in het Aberdare Range. De tweede hoogste piek, aan het zuidelijke einde van het gebergte, is de berg Kinangop op 3906 meter (12.815 ft). Mount Kenya, 5199 meter (17.057 ft) de tweede hoogste berg in Afrika na de Kilimanjaro ligt ten oosten van de Aberdare Range. De Aberdares zijn het stroomgebied voor de Sasumua dam en de Ndakaini dam, die het grootste deel van het water voor Nairobi leveren. De bergbossen zijn stroomgebieden voor de Tana Rivier, de grootste rivier in Kenia, die water levert aan de Seven Forks waterkrachtcentrale, die meer dan 55 procent van de totale elektriciteitsproductie van Kenia genereert. De Wandelgek bezocht de Thomson Falls vlakbij Nyahuru in de Aberdares. Zie ook: Wandelen in de Aberdares

Mount Kenya 5199 m. (vulkaan)

Mount Kenya...

Mount Kenya…

Mount Kenya of Kirinyaga (= Blinkende Berg) is de hoogste berg van Kenia en met zijn 5199 meter na de Kilimanjaro de hoogste berg van Afrika. De noordelijke hellingen van de berg liggen op de evenaar. De toppen zijn de hardste resten van een uitgedoofde stratovulkaan die tussen 3,1 en 2,6 miljoen jaar geleden actief was. Op de hellingen rond de drie hoogste toppen -Batian (5199 m), Nelion (5188 m) en Lenana (4985 m)- liggen de resten van een dozijn gletsjers. Op 13 september 1899 beklommen de Brit Halford John Mackinder en de Italianen César Ollier en Josef Brocherel de hoogste Kirinyagatop, Batian. Lenana is de meest beklommen bergtop. Op mooie dagen klauteren tientallen mensen naar boven.

Gletscher op Mount Kenya...

Gletscher op Mount Kenya…

Vanaf 1949 is het gebied rond de berg een nationaal park. Het park dient de belangen van het toerisme, van de lokale economie, de biodiversiteit en de waterhuishouding van de streek. Sinds 1997 staat het park op de UNESCO Werelderfgoedlijst. Zie ook: Wandelen op de flanken van Mount Kenya

De Wandelgek wandelend bij Mount Kenya...

De Wandelgek wandelend bij Mount Kenya…

Oost-Afrikaanse Rift-vallei

Grote Slenk of Riftvallei...

Grote Slenk of Riftvallei…

Tien miljoen jaar geleden verzonk een immense landrug, die zich uitstrekte over een lengte van 6400 km van Jordanië en de Rode Zee tot in het zuidoosten van Afrika, tot een laagvlakte die tegenwoordig bekendstaat als de Great Rift Valley. Aan de rand van de vallei stijgt het plateaulandschap geleidelijk, maar daalt dan tot een hoogte van 900 m in een serie breuklijnen in de rotsige aardbodem. In sommige gebieden van het Oost-Afrikaanse deel van dit riftdal, zoals in Tanzania, zijn de sporen van deze gigantische aardverplaatsing als gevolg van erosie uitgewist, maar elders kom je nog steile kliffen tegen aan de rand van fantastisch brede valleien — als verlaten werelden van wel 50 tot 65 km breed. Op deze plekken zijn unieke ecosystemen ontstaan doordat de aparte beschutting de ontwikkeling van een buitengewoon rijke fauna mogelijk heeft gemaakt. In het westen ontstonden tropische wouden, de gebieden in de regenschaduw achter de bergen ontwikkelden zich tot droog grasland, de savannes en het hart van het Oost-Afrikaanse safarilandschap. De vallei bestaat in hoofdzaak uit een serie troggen en heuvels langs de breuklijnen. De troggen zijn gemiddeld 40 km breed en hebben zich aan de westelijke tak van de vallei gevuld met op fjorden lijkende meren, die soms onder de zeespiegel liggen, zoals het Tanganjika-meer — na het Bajkal-meer het diepste zoetwatermeer ter wereld — dat een oppervlakte heeft van 32.900 km2. Aan de oevers van dit meer liggen fraaie stranden waar wilde dieren in groten getale op afkomen. In oostelijk Afrika splitst de vallei zich in tweeën; de Westelijke Rift en de Oostelijke Rift. Langs de Westelijke Rift, soms ook de Albertine Rift genoemd, zijn enkele van de grootste bergen van Afrika gelegen, met name de bergen van Virunga, Mitumba en Ruwenzori, maar ook de meren van de Riftvallei bevinden zich hier. Deze meren behoren tot de diepste ter wereld, met als diepste punt 1470 meter diep in het Tanganyikameer en het Malawimeer. Het Victoriameer, het op een na grootste meer ter wereld, rekent men ook bij de Grote Slenk, hoewel het eigenlijk tussen de twee armen ligt. De vorming van de Grote Slenk gaat nog steeds door. In de toekomst zal Oost-Afrika volgens vele wetenschappers hetzelfde lot ondergaan als Madagaskar 65 miljoen jaar geleden. Over ongeveer tien miljoen jaar zal Oost-Afrika zich hebben afgescheiden van de rest van Afrika en een nieuw continent vormen. Het gebied is seismisch en vulkanisch actief, wat goed zichtbaar is bij hoge vulkanen als de Kilimanjaro en Mount Kenya. Ook noordelijker, in Ethiopië komen veel vulkanen voor.

De Wandelgek bij Lake Nakuru in het Keniaanse deel van de Riftvallei, waar miljoenen Flamingos naar algen speuren...

De Wandelgek bij Lake Nakuru in het Keniaanse deel van de Riftvallei, waar miljoenen Flamingos naar algen speuren…

In de oostelijke tak van de Oost-Afrikaanse Rift-vallei, in Ethiopië, Kenia en Tanzania, zijn ondiepe zoutmeren ontstaan zoals het Natron-meer. Het alkalische water bevat maar weinig vis, maar algen en andere micro-organismen oefenen een grote aantrekkingskracht uit op de klunzige flamingo’s, die met duizenden tegelijk hiernaar toe komen en roze afsteken tegen het spiegelende wateroppervlak en de meedogenloze blauwe lucht. In deze oostelijke tak komen ook vulkanische verhogingen voor op plekken waar gesmolten rotsen door de dunne continentale korst zijn gebarsten en vulkanen hebben doen ontstaan, zoals de Ol Doinyo Lengai — ‘Berg van God’ voor de plaatselijke Masai-bevolking – de Kilimanjaro en Mount Kenya. Wie de Kilimanjaro beklimt – met zijn 5895 m de hoogste berg van Afrika —, trekt door alle vegetatiezones die de wereld kent, van woestijn via tropisch woud tot aan eeuwige sneeuw.

 

Ontstaan van Kopjes in de Serengeti...

Ontstaan van Kopjes in de Serengeti…

Ten westen van de Ol Doinyo Lengai ligt in Tanzania de Serengeti-steppe, waarvan de stoffige bodem waarschijnlijk het gevolg is van neerdalende vulkanische as. Op deze eindeloze grasvlakten leven Afrikaanse olifanten, giraffes, zebra’s, gnoes, impala’s, antilopen, evenals hun belagers: leeuwen, luipaarden en hyena’s. Elk jaar in juli en augustus trekken meer dan een miljoen gnoes van het gebied ten noorden van Tanzania’s Serengeti National Park over de rivier de Mara naar Kenia. Op zoek naar de weiden die er als gevolg van de regenval sappige bij liggen, trekken de onhandige dieren voort in gezelschap van elegantere zebra’s, in galop of achter elkaar. Als het in november weer begint te regenen, trekken ze opnieuw naar het zuiden, naar Tanzania. Er zijn wel meer dieren die rondtrekken, maar nergens in Afrika gebeurt dat op zo’n massale schaal en is de migratie zo gemakkelijk te volgen. Je kunt zelfs een heteluchtballon huren om het schouwspel vanuit de lucht te volgen.

Ngorongoro 2200 m. (vulkaan)

Gezicht op de mistvrije krater van Ngorongoro vanaf het Windy Gap...

Gezicht op de mistvrije krater van Ngorongoro vanaf het Windy Gap…

Toen De Wandelgek in 2002 door Oost-Afrika trok was de Ngorongoro krater wel echt een van de absolute hoogtepunten als het om dieren spotten gaat. De Ngorongoro-krater is de grootste intakte caldera (ingestorte vulkaankegel) ter wereld. Hij bevindt zich ten noordwesten van Arusha in Tanzania op 2200 meter NAP. Deze vulkaanresten zijn vermoedelijk 2-3 miljoen jaar geleden ontstaan uit een vulkaan die zo’n vijf kilometer hoog geweest moet zijn. De krater heeft een doorsnee van 17-21 kilometer en de kraterbodem een oppervlak van ca. 260 vierkante kilometer. De rand van de krater ligt ongeveer 600 meter boven de kraterbodem. Daardoor ontstaan verschillende klimaatzones in de krater. In het midden van de krater ligt een zoutmeer.

Vervoer door de krater...

Vervoer door de krater…

De kraterwand schermt het gebied in de krater grotendeels af tegen de toevallige migratie van de dieren. De leeuwenpopulatie vertoont daardoor een sterke inteelt. Ook omdat de Masai tussen deze kraterpopulatie en de andere populatie zitten, waardoor beide soorten elkaar niet kunnen ontmoeten. Anderzijds kunnen trekkende kuddedieren zoals gnoes de krater wel bezoeken. In de krater leven permanent naar schatting 25.000 grotere zoogdieren en op het hoogtepunt 500.000. Daarmee is dit één van de dichtstbevolkte wildgebieden ter wereld. De Ngorongoro-krater was deel van het Serengeti-natuurreservaat sinds zijn ontstaan in 1951 en werd in 1959 een zelfstandig natuurgebied. Sinds 1979 staat de krater op de UNESCO-lijst als werelderfgoed. Bijna alle grote Afrikaanse dieren komen voor in de krater: zebra’s, gnoes, zwarte neushoorns, olifanten, leeuwen, jachtluipaarden, en nijlpaarden. De gnoepopulatie in de krater neemt niet deel aan de grote migratie tussen de Serengeti en de Masai Mara. Een opvallende afwezige is de giraffe: door hun lange nek en lange poten kunnen zij de steile afdaling naar de bodem van de krater niet maken. Ook krokodillen, impala’s, lierantilopen en oribi’s komen niet in de krater voor. Zie ook: Ngorongoro

Solitair

Mount Kilimanjaro 5895 m. (vulkaan)

Kilimanjaro...

Kilimanjaro…

De Kilimanjaro is een vrijstaand bergmassief van 60 bij 80 kilometer dat is gevormd door drie stratovulkanen, gelegen in de regio Kilimanjaro in het noordoosten van Tanzania, ongeveer 3 graden ten zuiden van de evenaar. De Kilimanjaro is de hoogste berg van Afrika en komt daarom in het rijtje van de zogenoemde “zeven toppen” voor. De berg steekt ruim 5 kilometer uit boven zijn omgeving en is daarmee de hoogste vrijstaande berg ter wereld. De grootste en hoogste vulkaan, Kibo (5892 m), wordt geflankeerd door Shira (3962 m) en Mawenzi (5148 m).

Kilimanjaro's drie pieken...

Kilimanjaro’s drie pieken…

De Wandelgek bezocht in 2002 Moshii aan de voet van de Kilimanjaro… Zie ook: Kilimanjaro en zie ook: Vertrek vanuit Moshii

Krater van de Kilimanjaro...

Krater van de Kilimanjaro…

Op de berg bevinden zich ongeveer 250 kraters. Een van de grootste is de caldera bovenop Kibo, die een doorsnede heeft van ongeveer 2½ km. In die caldera bevindt zich de Reuschkrater, en daarin ligt de meest recente krater, de Ash-Pit. Op de zuidoostelijke helling van Mawenzi vult het Chala-meer een 3 km² grote krater. Ongeveer 2 km² van Kibo is bedekt met een kleine gletsjer, deze ijskap was aan het eind van de 19e eeuw nog vijf keer zo groot. Het hoogste punt van de kraterrand van Kibo wordt Uhuru Peak (Uhuru betekent vrijheid in Swahili) genoemd en ligt op 5895 m boven de zeespiegel. In 1889 vonden Hans Meyer en Ludwig Purtscheller met hun berggids Yohani Kinyali Lauwo een route naar de top. In 1912 beklommen Fritz Klute en Edward Oehler de hoogste Mawenzi-top.

Mount Meru 4565 m. (vulkaan)

Meru...

Meru…

Mount Meru is een actieve stratovulkaan in Tanzania 70 kilometer ten westen van de berg Kilimanjaro. Hij is 4566 m hoog. De berg verloor 8.000 jaar geleden een deel van zijn volume door een vulkaanuitbarsting in oostelijke richting. Ongeveer honderd jaar geleden was er nog een kleine uitbarsting. Hierbij werd een nieuwe kleine vulkaan gevormd in de grote krater, de ‘ash cone’ (3500 m). Ten noorden van de Mount Meru bevindt zich de Little Meru met een hoogte van 3800 m. Mount Meru ligt in het midden van Arusha National Park. De hellingen zijn vruchtbaar en rijzen uit boven de omgevende savanne. In de bossen leeft veel wild, waaronder bijna 400 soorten vogels, en verder apen en luipaarden.

Meru...

Meru…

De beklimming van de berg start bij de Momella Gate op 1500 m. Op de Mount Meru is er slechts 1 route en dezeneemt 3 tot 4 dagen in beslag. De eerste dag is een wandeling van 10 km met een hoogteverschil van 1000 m tot de Miriakamba hut op 2500 m. De hut bevindt zich ter hoogte van de vloer van krater van de grote uitbarsting en heeft een zeer degelijke infrastructuur. De volgende dag is een steile klim naar de Saddle Hut (3500m). Op diezelfde dag wordt meestal ook de mogelijkheid geboden om de Little Meru te beklimmen met een prachtig uizicht over de krater, de ash cone en het Arusha National Park. De top wordt steeds op de derde dag beklommen. Deze tocht start altijd rond middernacht om tegen zonsopgang de top te bereiken.

Meru vanaf Momella gate...

Meru vanaf Momella gate…

De steile klim is technisch moeilijker dan de vorige dagen en loopt bijna volledig over de kraterrand tot Socialist Peak. De afdaling kan vervolgens in één of in twee dagen worden afgewerkt , ngl. de organisatie waarmee de Mount Meru beklommen wordt. Op de top staat een metalen vlag van Tanzania van twee meter hoog, en een betonnen mijlpaal met de inscriptie “Socialist Peak 4562.13M”. De Wandelgek bezocht in 2002 Arusha aan de voet van Mount Meru… Zie ook: Mount Meru

Javaanse vulkanische bergrug

Maanlandschap rondom de Bromo

Maanlandschap rondom de Bromo

In de zomer van 2003 trok De Wandelgek over Java en Bali. Op Java werd regelmatig door vulkanisch gebied gereisd, wat niet zo gek is omdat het eiland eigenlijk een bergrug van veelal actieve vulkanen is die boven water uitsteekt. Vlakbij de vulkaan Tangkuban Perahu waren ook warm water baden, de Ciater hot springs,  die met door vulkanisme verwarmd water waren gevuld… Indonesië telt honderden vulkanen, de een nog indrukwekkender dan de andere. Bijvoorbeeld de populaire Gunung Bromo in het oosten van Java. Vanaf het stadje Probolingo bereik je Bromo per auto of minibus. De aanblik van de rokende vulkaan, omringd door bergen en stoffige vlakten, doet denken aan een maanlandschap. Dit wordt nog eens versterkt doordat je op de weg ernaartoe juist door een groen, vruchtbaar landschap bent gereden. Voor de ultieme vulkaanervaring overnacht je in de buurt van Bromo. De volgende ochtend kun je de zon dan achter de vulkaan zien opkomen. Aan de oostkant van het eiland Bali steekt de reusachtige vulkaan Gunung Agung uit boven de toppen van de groene bomen. Iets ten noordwesten van Agung ligt een enorme krater die is gevormd in de prehistorie. Hierin heeft de iets kleinere vulkaan Gunung Batur zich gevormd. Ook is er een kratermeer en zijn er diverse kleinere kraters. Zowel de Gunung Batur als de Gunung Agung zijn in één dag te beklimmen.

Tengger Caldera 200 – 600 m. (vulkaan)

De Tengger Caldera...

De Tengger Caldera…

Het vulkanische complex van Tengger vormt een aandoening waarbij een nieuwe krater van de vulkaan vormen in een grotere en meer oude caldera. Er zijn vijf vulkanen in de Tengger Caldera: Mount Bromo (2329 m), Mount Batok (2470 m), Mount Kursi (2581 m), Mount Watangan (2661 m), en de berg Widodaren (2650 m). Mount Batok is de enige piek die niet meer actief is, en is bedekt met casuarina (Indonesisch: cemara) bomen. Mount Widodaren, gelegen naast Mount Batok, bevat de grot Widodaren, die heilig wordt beschouwd door de lokale bevolking. Zie ook: Nachtelijke wandeling en zonsopkomst bij de Bromo

De Wandelgek op de Tengger Caldera bij zonsopkomst...

De Wandelgek op de Tengger Caldera bij zonsopkomst…

De vijf vulkanen in de caldera zijn omgeven door een uitgestrekt gebied van zand genaamd de Tengger Sand Sea,die op zijn beurt wordt omgeven door een steile kraterwand van de grotere Tengger Caldera met hoogteverschillen van ongeveer 200-600 meter. Andere bergen rond de Tengger caldera zijn: Mount Pananjakan (2770 m) Mount Cemorolawang (2227 m), Mount Lingker (2278 m), Mount Pundak Lembu (2635 m), Mount Jantur (2705 m), Mount IderIder (2527 m ) en Mount Mungal (2480 m). De piek van de berg Pananjakan is de meest populaire plek om het volledige vulkanische complex van Tengger kijken.

Zonsopkomst boven het Tengger massief...

Zonsopkomst boven het Tengger massief…

Verder naar het zuiden in het nationale park, is er een ander vulkanisch complex genaamd de Semeru Groep of Jambangan Group. Dit gebied bevat de hoogste top van Java, Mount Semeru (3676 m). Andere bergen in dit gebied zijn Mount Lanang (2313 m), Mount Ayekayek (2819 m), Mount Pangonan cilik (2833 m), Mount Keduwung (2334 m), Mount Jambangan (3020 m), Mount Gentong (1951 m) , Mount Kepolo (3035 m), en de berg Malang (2401 m). Het Semeru bosgebied heeft vele rivieren die voormalige lava lijnen van Mount Semeru zijn. De Semeru groep wordt als zeer productief beschouwd in het produceren van vulkanische producten als lava, vulkanische as en hete wolken en bij het verspreiden hiervan in de omgeving. Het laagste gedeelte is omgeven met vruchtbare rijstvelden.

Gunung Semeru 3676 m. (vulkaan)

Gunung Semeru...

Gunung Semeru…

De Semeru (ook Gunung Semeru of Smeroe) is met zijn 3676 meter hoogte de hoogste berg op het Indonesische eiland Java. Zoals de meeste bergen in de omgeving is het een stratovulkaan. De Semeru is gelegen in het Nationaal Park Bromo Tengger Semeru in Oost-Java. Sinds 1818 is de Semeru 55 keer uitgebarsten. De meest recente uitbarsting begon in 1967 en gaat tot op heden (2007) door. Nog steeds staat deze vulkaan continu rookpluimen te paffen… Zie ook: Nachtelijke wandeling en zonsopkomst bij de Bromo

Gunung Batok 2440 m. (vulkaan)

Gunung Batok...

Gunung Batok…

Mount Batok is een berg gelegen in Oost-Java, dicht bij Mount Bromo en Semeru. De berg is de enige dode of inactieve berg gelegen in het gebied van de berg Tengger. Mount Batok berg maakt deel uit van de Tengger caldera. Nu is deze berg uitgegroeid tot een toeristisch gebied in Oost-Java. In de Javaanse taal, betekent shell: kokosnoot”. Bewonersvan de Tengger regio geloven dat de berg Batok gevormd is uit een, door de machtige reus Salie Bhima, omver geschopte kokosnoot, nadat hij werd afgewezen door de bloedmooie vrouw Roro Anteng. Zie ook: Nachtelijke wandeling en zonsopkomst bij de Bromo

Gunung Bromo 2392 m. (vulkaan)

Gunung Bromo...

Gunung Bromo…

De Bromo is de bekendste vulkaan op het eiland Java, Indonesië. De berg is met 2392 meter zeker niet de hoogste berg van de regio, maar de ligging is wel zeer bijzonder. De vulkaan ligt samen met twee andere vulkanen in een zandzee van 8 bij 10 kilometer. De Bromo maakt deel uit van het Tenggermassief en is gelegen in het Nationaal Park Bromo Tengger Semeru dat in Oost-Java ligt.

De Wandelgek op de kraterrand van de Bromo...

De Wandelgek op de kraterrand van de Bromo…

Een populaire activiteit is de zonsopgang bekijken vanaf de rand van de krater van de Bromo, midden in het betoverende maanachtig landschap. De wandeling start midden in de nacht, vanaf een hotel in de buurt van de krater. Na ongeveer één uur lopen bereikt men via een trap de krater. Dat een vulkaan onvoorspelbaar blijft bleek in de zomer van 2004, toen de Bromo plotseling uitbarstte. Er zijn 2 doden gevallen (toeristen) en 2 mensen zijn gewond geraakt. Zie ook: Nachtelijke wandeling en zonsopkomst bij de Bromo

Tangkuban Perahu 2084 m. (vulkaan)

Krater van de Tangkuban Perahu...

Krater van de Tangkuban Perahu…

Het is prima mogelijk om de op West Java gelegen Tangkuban Perahu te beklimmen en tot op de kraterrand te geraken. Tijdens die klim loop je door de enige nog overgebleven oerbossen van Java, dat verder (behalve in de vulkanische gebieden vrijwel geheel in cultuur is gebracht. Tangkuban Perahu (vertaald: omgekeerde prauw) is een actieve vulkaan bij de stad Lembang gelegen op 30 km ten noorden van de stad Bandung, de provincie hoofdstad van West-Java, Indonesië. Het is een belangrijke toeristische trekpleister, men kan er al wandelend of met een wagentje tot aan de kraterrand komen. Ook zijn er heetwaterbronnen, waarin het mogelijk is om een ei te koken. De vulkaan is 2084 meter hoog en is voor het laatst in 1983 uitgebarsten.

De Wandelgek op de kraterrand...

De Wandelgek op de kraterrand…

 

Oerbos op de vulkaanhelling...

Oerbos op de vulkaanhelling…

Op de krater ruikt het naar rotte eieren afkomstig van de zwaveldampen die uit de krater, maar ook uit verschillende scheuren in de caldera komen.Vulkaanhellingen ligt het laatste stukje Javaans oerbos. Zie ook: Wandelen naar de krater van de Tangkuban Perahu

Balinese vulkanen

Vulkanen op Bali...

Vulkanen op Bali…

Naast Java, trok De Wandelgek in 2003 ook over Bali en zag/bezocht daar ook enkele vulkanen… Zie ook: Wandelen op Noord- en Midden-Bali Bali is een uit vulkanen opgebouwd eiland (net als Java). De hoogste vulkaan is de Gunung Agung, die vanuit de wijde omtrek zichtbaar is. De Wandelgek bezocht de krater van de Gunung Bratan, waarin zich een kratermeer bevindt.

Gunung Agung 3031 m. (vulkaan)

Zie ook: Nusa Lembongan De Agung (Indonesisch: Gunung Agung) is een matig actieve vulkaan op Bali in Indonesië, die de hoogste berg op

De Gunung Agung gezien vanaf de noordkant van Nusa Lembongan...

De Gunung Agung gezien vanaf de noordkant van Nusa Lembongan…

het eiland vormt. Nederlanders noemden de berg vroeger de Piek van Bali. Gunung betekent berg en Agung betekent groots, verheven of hoofd-. De Agung ligt in oostelijk Bali, met de top ten noordoosten van de grote tempel Pura Besakih. De voet van de berg strekt zich in het noordoosten uit naar de zee, en aan de zuidoostkant liggen een paar kleine, uitgedoofde vulkanen. Een kleine vallei scheidt Agung van de naastgelegen vulkaan Gunung Batur. De lagere hellingen van de berg zijn zeer bebost en landbouw vindt plaats tot op een hoogte van ongeveer duizend meter.

De Gunung Agung gezien vanaf de noordkant van Nusa Lembongan...

De Gunung Agung gezien vanaf de noordkant van Nusa Lembongan…

Omdat de Gunung Agung gezien wordt als woonplaats van de goden worden erupties van gezien als een teken van hun ongenoegen. Maar de uitbarstingen maken het omringende land ook vruchtbaar, en de rivieren die ontspringen aan de Agung irrigeren de rijstvelden. Een grote eruptie in 1350 maakte het land rondom Besakih vruchtbaar en zorgde ervoor dat de rijstopbrengst nog jaren groot genoeg was om in de behoeften van het tempelcomplex te voorzien. Hierna vond nog geringe activiteit plaats in de jaren 1808 en 1843.

Gunung Agung...

Gunung Agung…

In 1963 en 1964 vond na een rustperiode van 120 jaar de laatste uitbarsting van de Agung plaats. Hierbij werden enkele dorpen verwoest en kwamen naar schatting 1600 mensen om het leven. Nog eens 86000 anderen bleven dakloos achter. Deze mensen werden geëvacueerd naar andere delen van het eiland, waar problemen ontstonden door overbevolking en de politieke chaos in die tijd. Vele vluchtelingen belandden vervolgens in kampen in Midden-Celebes. Maar de lavastromen hadden de tempel Pura Besakih op de helling van de vulkaan op enkele meters gemist, en dit werd door de inwoners van Bali gezien als een wonderlijke gunst van de goden. Tegenwoordig zijn de zwarte hellingen van de Agung weer bedekt met akkers en tuinen. De berg blijft echter actief. Soms stoot de grote diepe krater nog rook en as uit, en vulkanologen houden de geologische activiteit nauwlettend in de gaten.

Gunung Bratan 2276 m. (vulkaan)

De Ulun Danu Tempel aan het Bratan kratermeer...

De Ulun Danu Tempel aan het Bratan kratermeer…

Bratan (Indonesisch: Genung Bratan) is een vulkaan bestaande uit drie Caldera meren op het Indonesische eiland Bali in de provincie Bali. Aan de rand van het meer bevindt zich de hindoeïstische Ulun Danu tempel. Zie ook: Korte wandeltochten op Midden en Noord Bali

Alpen

In 2010 trok De Wandelgek over de Seizer Alm en zag vandaar af de twee hoge toppen van ht Schlern massief, de Monte Pez en de Schlern piek. De laatste is een van de vele spectaculaire pieken die de Dolomieten zo’n markant uiterlijk geven. Ruiger dan andere delen van de Alpen. De Seiser Alm ligt overigens in het Italiaanse deel van de Alpen in de regio Trentino – Alto Adige.

Monte Pez 2563 m.

De 2563 m. hoge Monte Pez gezien vanaf de Seizer Alm...

De 2563 m. hoge Monte Pez gezien vanaf de Seizer Alm…

De Monte Pez, die deel uitmaakt van de Schlern heeft een top van 2563 meter.

Links de Monte Pez en rechts de Schlern...

Links de Monte Pez en rechts de Schlern…

Schlern 2461 m.

De 2461 m. hoge en spectaculaire Schlern...

De 2461 m. hoge en spectaculaire Schlern gezien vanaf de Seizer Alm…

De berg Schlern of Monte Sciliar is met zijn 2461 meter hoogte een majestueuze verschijning in de Dolomieten, die deel uitmaakt van het gelijknamige natuurpark. De Schlern wordt omsloten door de Seiseralm, Rosszähne en de Rosengartengruppe en ligt vlak bij Siusi allo Sciliar (Seis am Schlern).

 

Zie ook: Wandelen op de Seizer Alm 1 en Wandelen op de Seizer Alm 2

 

 

Scandinavisch Hoogland

Scandinavia-mountainsDe Wandelgek maakt in de zomer van 1993 een trekking over de Kungsleden, dwars door de wildernis van het hoogste deel van het Scandinavisch Hoogland. Alhoewel de bergen nauwelijks boven de 2000 meter reiken, is het klimaat door de ligging boven de poolcirkel wel een hooggebergteklimaat. Zelfs midden in de zomer ligt er nog volop sneeuw, zoals bijvoorbeeld op het hoogste punt op de Kungsleden, de Tjaktjapas (1150 m.). Als je zo’n trekking maakt heb je ook hartje zomer warme kleding nodig. Misschien niet elke dag, op een meerdaagse trekking zeker wel. Het landschap onderweg is schitterend, van toendra met prachtige bloemen, tot sneeuwbruggen over wild stromende riviertjes en bevroren ijsmeren. Zie ook: Kungsleden Het Scandinavisch Hoogland, het Scandinavisch Gebergte of het Noorse hooggebergte (Zweeds: Skanderna, Fjällen of Kölen; Noors: Kjølen) is een bergketen die ruwweg van noordoost naar zuidwest door het Scandinavisch Schiereiland heenloopt. De westflank van het gebergte loopt steil af in de Noordzee en de Noorse Zee, waar zich de bekende fjorden van Noorwegen hebben gevormd. De oostflank loopt echter geleidelijk aan af richting de Botnische Golf en het noorden van Finland, en ligt voor het grootste deel in Zweden. In het uiterste noorden van het Scandinavisch Hoogland, waar de grenzen van Noorwegen, Zweden, Finland en Rusland bij elkaar komen, in de nabijheid van de Noordkaap, is het gebergte meer een heuvellandschap.

Scandinavisch Hoogland vanaf de Kungsleden (Koningspad)

Scandinavisch Hoogland vanaf de Kungsleden (Koningspad)

De bergen van het Scandinavisch Hoogland zijn niet heel hoog. De Galdhøpiggen in Jotunheimen, in het zuiden van Noorwegen is, met een hoogte van 2469 meter de hoogste berg. Verder zijn er de gebergten Hurrungane, Breheimen en Trollheimen.

De Wandelgek op de Kungsleden dwars door het Scandinavisch Hoogland...

De Wandelgek op de Kungsleden dwars door het Scandinavisch Hoogland…

De combinatie van de noordelijke breedtegraad en het vochtige klimaat onder invloed van de Noord-Atlantische Oceaan zorgen er echter voor dat er zich vele ijsvelden en gletsjers bevinden. Verder is de Kebnekaise, met een hoogte van 2103 meter de hoogste berg aan de Zweedse kant en de Halti is met en hoogte van 1328 meter de hoogste berg in het relatief kleine Finse deel van het Scandinavisch Hoogland. In het zuiden van Noorwegen heerst er een hooggebergteklimaat, aan de Atlantische kust een gematigd zeeklimaat, in het gehele oosten van het gebergte en in het middendeel heerst er een landklimaat en in het noorden een toendraklimaat.   Het gebergte is met uitzondering van het uiterste zuiden, hoge noorden en de hogere delen sterk bebost met naaldwoud en deze wouden vormen dan ook de westelijkste uitlopers van de Euro-Aziatische taiga. Het uiterste zuiden van Noorwegen bestaat echter uit loofwoud en gemengd woud, en de hogere delen en het hoge noorden bestaan uit toendra.

Kebnekaise 2106 m. (Lapland)

Kebnekaise gezien vanaf de Tuolpagorni

Kebnekaise gezien vanaf de Tuolpagorni

De Kebnekaise (Samisch: Giebmegáisi of Giebnegáisi) is een berg in Zweden, die de hoogste top van het land is. De hoogste van beide toppen is de zuidtop. Deze bestaat uit een gletsjer, waardoor de hoogte varieert en gemiddeld genomen afneemt. De oudste metingen in het begin van de 20e eeuw geven 2121 meter, maar in 2004 werd 2103 meter gemeten. Het gemiddelde over de periode 2000-2009 is 2106 meter en dat is de waarde die de laatste editie van de officiële kaarten van de zweedse Lantmäteriet (topografische dienst) aangeven. De noordelijke top is 2097 meter en dat is tevens het hoogste vaste gesteente in het land.

Kebnekaise gezien vanaf Tuolpagorni...

Kebnekaise gezien vanaf Tuolpagorni…

De berg bevindt zich in Lapland, zo’n 150 kilometer ten noorden van de poolcirkel en ten westen van de plaats Kiruna, niet ver van de grens met Noorwegen. Hij maakt deel uit van het Scandinavisch gebergte. Hij is ook buiten Zweden bekend omdat er zich in de omgeving veel wandelpaden bevinden en omdat hij in het boek en de tekenfilmserie Nils Holgersson een belangrijke rol speelt als geboorteplaats van Akka van Kebnekajse, de leidster van de groep ganzen waarmee Nils reist. Op 15 maart 2012 verongelukt tijdens een grootscheepse legeroefening nabij de berg een Noors C-130-legervliegtuig tijdens een vlucht van Evenes naar Kiruna. Alle vijf de bemanningsleden kwamen daarbij om. Men gaat ervan uit dat de crash werd veroorzaakt door zeer slecht weer rond de berg; het vliegtuig verdween van de radar. Zie ook: Kungsleden Dagetappe 7

Tolpogainy 1662 m. (Lapland)

De Wandelgek met op de achtergrond de Tuolpagorni (1662 m.) en uiterst rechts de Kebnekaise (2200 m.)

De Wandelgek met op de achtergrond de Tuolpagorni (1662 m.) en uiterst rechts de Kebnekaise (2106 m.)

Tolpagorni of Tuolpagorni, Noord-Samisch Duolbagorni, is een hoge berg in de Kebnekaise massief in de gemeente Kiruna, met een karakteristieke krater aan de top. Tolpagorni is de meest in het oog springende top die je tegenkomt in het dal Ladtjovagge. Gelegen tussen Singitjåkka en Kebnetjåkka vormt Tolpagorni een duidelijk silhouet tegen de hemel met Vierramvare op de achtergrond. Tolpagorni is 1662 meter hoog en op de top is er een depressie in de rots, net onder de top. Deze depressie is rond als een ketel, en doet denken aan een vulkanische krater, maar dit is niet het geval is. In het voorjaar smelt er water in een meer op de bodem van de holte, dat vervolgens over de rand van de caldera en naar beneden de vallei in stroomt, waar het zich beneden verzameld. De krater is een overblijfsel van een niche-gletsjer. In het oosten van de berg stroomt de Kittel naar beneden om met de Láddjujohka samen te vloeien.

Tuolpagorni...

Tuolpagorni…

De naam Tolpagorni heette aanvankelijk in het Saams: Kebne Kaise“, wat onze ketel” betekent. Op een kaart uit 1832 staat de naam Tolpagorni aangegeven. Toen men er achter kwam dat de hoogste berg niet ook de meest opvallende berg was, werd de echt hoogste berg van Zweden omgedoopt tot Kebnekaise, met een nieuwe naam gemaakt voor de Tolpagorni. Zie ook: Kungsleden Dagetappe 7

Kieron 1551 m. (Lapland)

Kieron of Giron...

Kieron of Giron…

De Kieron was een berg op die al op de 2e dag van de Kungsleden trekking (reversed Fjallraven Classic) is te zien. De Wandelgek was hier aan het wildkamperen en een van de plekken waar werd overnact was direct onder de Kieron op de Kieron pas, met een prachtig uitzicht op het Abiskojaure…

Uitzicht op het Abiskojaure 1 km  voorbij de Abiskohutten...

Uitzicht op het Abiskojaure vanaf de Kieronpas 1 km voorbij de Abiskohutten…

Zie ook: Kungsleden Dagetappe 1

Vesuvius 1281 m. (vulkaan)

De Vesuvius steekt hier uit boven de rand van de krater van de veel oudere Monte Somma vulkaan...

De Vesuvius steekt hier uit boven de rand van de krater van de veel oudere Monte Somma vulkaan…

Tijdens een backpackreis door Italie in de nazomer van 2001 beklom De Wandelgek de Vesuvius, nadat hij enkeledagen tevoren Pompei had bezocht. Vanuit Pompei is de Vulkaan prachtig te zien en met z’n geschiedenis heeft hij iets dreigends over zich. De Wandelgek is tot op de caldera rand van de Vesuvius zelf geweest. Als je geen zin hebt om met een taxi of met de Vesuvio Express naar de Vesuvius te gaan en/of je wilt een sportieve uitdaging, dan kan je te voet de Vesuvius beklimmen. Je kan met lijnbus 5 naar de laatste halte onderaan de vulkaan gaan en van daaruit naar de parking van de Vesuvius lopen.

Onderweg naar de kraterrand...

Onderweg naar de kraterrand…

De Wandelgek had echter een beter en goedkoper idee. Er staan ook taxis onderaan de Vesuvius en natuurlijk zijn die duurder dan een bus, maar niet als je de kosten deelt. De klim duurt 1 tot 1,5 uur als je geen pauzes neemt. De klim is vanwege de prachtige uitzichten onderweg op Napels zeker een aanrader. Op de terugreis gaf de taxi chauffeur ons allemaal een aantal stukjes zwavelsteen uit de krater van de Vesuvius mee. Dat zie ik de buschauffeur ook niet doen.

Prachtig uitzicht over de baai van Napels...

Prachtig uitzicht over de baai van Napels…

Het uitzicht over de baai van Napels is schitterend, maar zet je wel aan het denken over hoe ontzettend dicht deze miljoenenstad bij de gevaarlijke Vesuvius ligt. De Vesuvius is een vulkaan aan de westkust van Italië ten zuidoosten van Napels. De naam “Vesuvius” is afkomstig van het Oskisch “fesf”, wat rook betekent. De vulkaan ligt in de vlakte van Campanië, heeft een doorsnede van 8 kilometer en is 1281 meter hoog.

Blik in de krater...

Blik in de krater…

De Vesuvius ligt in de caldera van een oudere vulkaan, de Monte Somma. De caldera is ongeveer 18.300 jaar geleden gevormd. Dit (een vulkaan in een caldera) wordt ook wel somma vulkaan genoemd. De Vesuvius is een stratovulkaan; strato- is afgeleid van stratum, Latijn voor ‘laag’. Een stratovulkaan bestaat uit een afwisseling van lagen as en lava, die in de twee stadia van een uitbarsting van dit type vulkaan worden gevormd. De Vesuvius is een van de 16 Decade Volcanoes die zijn aangewezen door de IAVCEI in verband met haar geschiedenis van grote uitbarstingen en de nabijgelegen bewoonde gebieden. Zie ook: Beklimming van de Vesuvius

Mont Ventoux (Frankrijk)

Blik op de Mont Ventoux vanuit het zuiden (Luberon)...

Blik op de Mont Ventoux vanuit het zuiden (Luberon)…

De Mont Ventoux heeft De Wandelgek diverse keren vanaf afstand gezien tijdens bergwandelingen in het Luberongebergte in 2011. De Mont Ventoux is een berg in het departement Vaucluse in het zuiden van Frankrijk, gelegen op zo’n twintig kilometer ten noordoosten van Carpentras. Deze top in het Massif des Baronnies in de provençaalse Voor-Alpen is de enige van deze hoogte (bijna 2000 m) in de streek de Provence en hij wordt daarom ook wel de Reus van de Provence genoemd. De naam ‘Mont Ventoux’ is afgeleid van het Occitaanse woord vent dat wind betekent en zou zijn opgedragen aan Vintour, de Keltische (Liguurse) god van de wind. Er zijn op de top van de berg windsnelheden tot 300 km/uur geregistreerd. Een andere verklaring van de naam dateert uit de 1e of 2e eeuw na Christus. De Gallische naam laat zich reconstrueren als ‘Ven-top(s)’, hetgeen ‘sneeuw-top’ betekent. In de 10e eeuw verschijnen de namen Mons Ventosus en Mons Ventorius. In de streek wordt de wijn A.O.C. Ventoux gemaakt.

Blik op de Mont Ventoux vanuit de Luberon streek...

Blik op de Mont Ventoux vanuit de Luberon streek…

De top van de Mont Ventoux ligt op 1912 meter hoogte. Het hoogteverschil met de voet van de berg bedraagt 1614 m. Op de top van de berg bevindt zich een weerstation met een grote zendmast. De berg is bekend doordat de beklimming ervan herhaaldelijk is opgenomen in enkele gerenommeerde wielrenwedstrijden, zoals de Ronde van Frankrijk, vanwege de moeilijkheidsgraad en het kale ‘maanlandschap’. De bestijging te voet werd in de Renaissance reeds beschreven door Petrarca in zijn Beklimming van de Mont Ventoux. Zie ook: Luberon wandeling naar Roussilion   Himalaya

Share this blog on:
Facebooktwitter

or even better Follow Wandelgek on:
Facebooktwitter

Comments are closed.