Theemspad langeafstandswandeling: 1b. Van Marlow naar Henley-on-Thames

Na mijn korte stadswandeling door Marlow, werd het tijd om aan mijn eerste dagetappe van een tweedaagse langeafstandswandeling over het Theemspad te beginnen.

Maar waarom eigenlijk een wandeling over dat Theemspad en waarom 2 dagen van wandelen van Marlow naar Pangbourne (of eigenlijk naar Reading want Pangbourne was een beeeeetje verder dan ingeschat ;-))? Nou: Dit is Wind-in-de-Wilgen land. Dit is waar Pad, Mol, Rat en Das rondhingen. De boven-theems is de rivier die op de beroemde landkaart getekend door E.H. Shepard staat afgebeeld en die vooraan en vaak ook achterin elk Wind in de Wilgen exemplaar is te vinden.

Wind in de Wilgen is altijd al een van mijn favoriete Engelse kinderboeken geweest en nog steeds boeit het me mateloos. Maar waar gaat het dan over?

Wind in de Wilgen

De wind in de wilgen (uit het Engels: The Wind in the Willows) van de Engelsman Kenneth Grahame is een van de bekendste kinderboeken aller tijden. Het werd voor het eerst gepubliceerd in 1908. Pas in 1930 verscheen de eerste Nederlandse vertaling, met illustraties van Tjeerd Bottema.

Analyse

Kenneth Grahame werd in 1859 geboren in Edinburgh. Toen hij vijf jaar oud was, overleed zijn moeder, waarna hij bij zijn grootmoeder in Berkshire in huis kwam. De periode tussen zijn vijfde en zijn negende, toen hij naar een kostschool werd gestuurd, waren bepalend voor het ontstaan van The Wind in the Willows. Het groene, idyllische landschap van Berkshire, waardoor de rivier de Theems stroomt, stond model voor dat in het boek.

Het boek begon als een serie verhalen die Grahame vertelde en later in brieven schreef aan zijn enige kind, de in 1899 geboren Alastair. Pas in 1908 werd het voor het eerst gepubliceerd. Opgemerkt zij dat andere klassieke kinderboeken zoals Alice in Wonderland en Winnie the Pooh op een vergelijkbare manier ontstonden.

Alice en Pooh worden wel voornamelijk als kinderboeken beschouwd, maar worden ook door academici geanalyseerd, soms niet geheel serieus, vanwege de filosofie die er in verwerkt is of zou zijn. Dit geldt niet voor The Wind, dat een rechttoe rechtaan verhaal is.

Wel is het zo dat het boek een indruk geeft van de Engelse klassenmaatschappij, ook al zijn de meeste personages dieren. Toad (Meneer Pad) is duidelijk heel rijk, maar ook Rat, Mole en Badger lijken niet te hoeven werken om in hun levensonderhoud te voorzien, iets wat niet voor alle personages geldt. In het boek komen zowel dieren als mensen voor, maar de sociale verhoudingen tussen die twee groepen zijn niet helemaal duidelijk. In het eerste hoofdstuk zegt Rat dat achter het Wild Wood de “Wide World” ligt, waar hij niets van wil weten. De eerste pagina’s van het vijfde hoofdstuk geven het idee dat de dieren grotendeels onafhankelijk zijn van de mensenwereld, maar gezien Pads celstraf vallen ze er juridisch wel onder.

Het boek is ook een ode aan het platteland van Berkshire en dan vooral in de zomer, getuige bijvoorbeeld dit fragment uit het derde hoofdstuk:

They recalled the languorous siesta of hot midday, deep in green undergrowth, the sun striking through in tiny golden shafts and spots; the boating and bathing of the afternoon, the rambles along dusty lanes and through yellow cornfields; and the long cool evening at last, when so many threads were gathered up, so many friendships rounded, and so many adventures planned for the morrow.

The Wind bevat overigens meer van dit soort lange, poëtische omschrijvingen, die in een hedendaags kinderboek niet voorkomen.

 

The Thames Path

Kenneth Grahame kende het stuk van de Theems dat stroomde van Oxford naar Windsor erg goed. Veel locaties in Wind in de Wilgen zijn gebaseerd op bestaande locaties ergens langs dit stuk van de rivier en daar komt nog bij dat E.H. Shepard, Kenneth Grahame bezocht in zijn huis in Pangbourne en daarvandaan de omgeving aan de rivier begon te verkennen en ontdekken. Hij liet zich inspireren tijdens zijn wandelingen langs de rivier voor zijn inmiddels wereldberoemde tekeningen.

En nu weten jullie waarom De Wandelgek dit stuk van de rivier eenvoudigweg wel moest lopen.

Praktische informatie:

Als voorbereiding op zijn 2-daagse rugzakwandeling, las De Wandelgek het boek “the Thames Path in the Country (From the source to Hampton Court) – Official National Trail Guide” van David Sharp en Tony Gowers. Het geeft een gedetailleerde routebeschrijving als ook een beschrijving van de belangrijkste hoogtepunten die onderweg worden aangedaan. Er staan daarnaast gedetailleerde wandelkaarten in.

Afstanden

Het Theemspad is eigenlijk een lange-afstands-wandelpad (LAW) dat begint bij de bron van de Theems in de Cotswolds en loopt tot aan zijn monding in de Noordzee. Het heeft een totale lengte van 235 kilometer. De Wandelgek plande gemiddeld 13,7 kilometer voor dag 1 (exclusief de stadswandeling in Marlow en exclusief een aanvullende 6 kilometer wandeling naar het overnachtingsadres (en dat werd een veel langere wandeling, maar daarover later meer).

Op dag 2 had De Wandelgek 23,7 kilometer wandeling gepland (exclusief 6 kilometer vanaf het overnachtingsadres naar het begin van het Theemspad in Henley-on-Thames) (en dit alles bleek achteraf teveel te zijn) en nadat de plannen waren veranderd bleven er nog steeds 15,7 kilometer tot Reading over.

Wandelkaart Dag 1:

De totale lengte van de 2-daagse wandeling werd:

Dag 1:

  • Stadswandeling in Marlow – 2 kilometer
  • Marlow naar Henley-on-Thames – 13,7 kilometer (Theemspad)
  • Henley-on-Thames naar Henley Business School op Greenlands – 10 kilometer

Dag 2:

  • Henley Business School op Greenlands naar Henley-on-Thames – 6 kilometer
  • Henley-on-Thames naar Reading – 15,7 kilometer (Theemspad) (vanaf Reading de trein naar Pangbourne)

Dag 3: (een extra vroege vogel wandeling toegevoegd die eigenlijk voor dag 2 was geplanned, voorafgaand aan het vertrek naar Oxford)

  • Vroege vogel wandeling van Pangbourne naar Whitchurch-on-Thames (Theemspad) – 2 kilometer

49,4 kilometers Totaal waarvan 31,4 kilometer op het Theemspad.

Inclusief enkele bezoekjes aan kleine dorpjes onderweg (Hurley-on-Thames & Sonning), wordt het totaal ongeveer 50 kilometer.

Eten en drinken

Er zijn genoeg gelegenheden onderweg om te eten en drinken, beginnend in Marlow dat een redelijk stadje is met een ruime keuze aan restaurants en pubs heeft.

Andere plaatsen onderweg zijn kleiner maar er is toch meestal wel een herberg/pub:

Hurley-on-Thames (Ye Old Bell, Rising Sun en dan is er nog de Hurley Lock Tea Shop) en

Aston (Flowerpot Inn).

Henley-on-Thames is een redelijk groot stadje met meer dan genoeg keuze om te eten en drinken.

Openbaar vervoer

Er zijn bushaltes in Marlow, Mill End en in Hurley-on-Thames en

Marlow heeft een treinstation, net als Reading en Pangbourne.

Dag 1: Marlow naar Henley-on-Thames

De Wandelgek begon de wandeling net onder de ophangbrug in Marlow, op de rivieroever. Het was licht bewolkt en zonnig weer en hoe meer de wandeling vorderde hoe zonniger het werd 🙂

Het eerste deel van de wandeling volgde de promenade en leidde voorbij Higginson Park en over een kleine voetgangersbrug en daarna verder naar een oud trekpaardenpad (daar liepen vroeger de paarden die trekschuiten moesten voortbewegen) direct naast de rivier naar de Temple Lock (Lock=sluis).

Bij het verlaten van Marlow had De Wandelgek een prachtig uitzicht over de rivier richting Marlow en de ophangbrug…

Jaagpad/Trekpad

Een jaagpad of trekpad (ook trekweg) is een pad langs een kanaal of rivier dat werd gebruikt om schepen vooruit te trekken. Dit voorttrekken werd jagen genoemd en geschiedde bij ongunstige wind en tegenstroom. Gewoonlijk werd gejaagd door een paard met begeleider (het jagertje), maar soms gebeurde het ook met menskracht. Grote vrachtschepen werden door meerdere paarden gejaagd.

Het verschijnsel nam een hoge vlucht met de komst van de trekschuit, waarvoor speciale trekvaarten werden aangelegd. Dit type schip kon niet anders voortbewegen dan door het jagen ervan en alle trekvaarten hadden daarom een jaagpad.

Tegenwoordig zijn jaagpaden vaak nog openbaar toegankelijk, ook als ze pal achter woningen langs lopen of over het land van boeren. Soms zijn ze omgevormd tot verhard fietspad of wandelpad. Daarnaast bieden ze toegang aan openbare diensten die aan dijken en waterwegen werken. Zo zijn veel jaagpaden nog altijd herkenbaar.

Het Theemspad is ontstaan door het verbinden en opknappen van vele oude verwaarloosde trekpaden. Er waren veel zwanen en andere watervogels en het landschap was erg landelijk geworden gelijk nadat De Wandelgek Marlow had verlaten.

Buiten Marlow viel het De Wandelgek onmiddelijk op dat er heel erg veel planten in bloei stonden in het rivierbed. Het met een hek afgeschermde jaagpad lag tussen de rivier links en lage natte gronden vol bloemen rechts.

De Wandelgek kon zich zonder moeite inbeelden dat Mol door deze bloemenvelden heen zijn weg moest vinden naar de rivier…

“He thought his happiness was complete when, as he meandered aimlessly along, suddenly he stood by the edge of a full-fed river”

Mol, uit “The River Bank”, The Wind in the Willows

Aan de andere kant van de rivier lagen prachtige landhuizen…

Toen kwam het pad ter hoogte van Bisham (andere kant van de rivier) en de prachtige Bisham Abdij…

Bisham

Bisham is een plaats en civil parish in het bestuurlijke gebied Windsor and Maidenhead, in het Engelse graafschap Berkshire.

Allerheiligenkerk

 

Daarna liep het Theemspad verder door een groen landelijk deel voordat de abdij van Bisham werd bereikt…

 

Bisham Abbey by: WyrdLight.com

Hierna liep het Theemspad door mooie bloemenbermen en voorbij Temple Lock (sluis) richting Temple bridge…

De Wandelgek bereikte nu de Temple Lock en stak de rivier over naar de andere oever van de Theems…

Het Theemspad bleef strak langs de rivier lopen totdat een klein bebost eiland werd bereikt.

Opnieuw leidde een voetgangersbrug over de rivier naar het eiland waarvandaan De Wandelgek een prachtig uitzicht had op Harleyford Manor…

 

Nu liep het pad voorbij aan Hurley Lock…

Er waren 2 bruggen die vanaf het eiland naar Hurley leiden. De Wandelgek nam de 2e en verliet hier kort het Theemspad om Hurley te bezichtigen. Hij volgde een smal weggetje omringd door groene vegetatie, oude muurtjes en kleurrijke bloemen het dorp in…

Hurley

 

Op het kerkplein lag nog een ander oud gebouw. Een boerenschuur…

Het dorp Hurley was erg mooi (hieronder twee afbeeldingen uit Google Maps van een locatie aan Mill Road) …


Daarna keerde De wandelgek terug naar de rivier de Theems en vervolgde de wandeling over het Theemspad…

Frogmill

Vlakbij twee eilanden, passeerde het pad een paar schuren met vakwerk patronen, die waren omgebouwd tot woonhuizen, bij Frogmill Farm…

Na de eilanden te zijn gepasseerd, verliet het pad onverwacht de rivier om via wandelhekjes een afkorting te nemen dwars door de velden en na opnieuw een wandelhek smolt het pad weer samen met het trekpad.

Hier verliet De Wandelgek het pad even en liep over het stuk trekpad dat hij door de afkorting had overgeslagen. Het trekpad was hier redelijk verwilderd en slecht onderhouden, omdat dit deel duidelijk minder wandelaars trok.

Aan de andere kant van de rivier lagen twee prachtige gebouwen:

Medmenham Abbey

Onderstaand huis lag naast Medmenham Abbey en alhoewel ik maar 1 andere bron over dit huis op het www vond, moet ik het eens zijn met die bron in zoverre dat dit huis waarschijnlijk een deel van het hier ooit gelegen St. Mary’s Abbey complex. Ik kom tot die conclusie door de typische Abdijstijl ramen en de kloostergallerij-achtige rondgang…

Voorbij Medmenham, volgde het Theempad het oude jaagpad weer en langzaamaan begon het landschap aan de linkerkant steiler te worden.

Na het passeren van Lower Culham Farm en daarna een voetgangersbruggetje, begon het pad plotseling de rivier te verlaten en klom in de richting van een asfaltweg die van Lower Culham Farm naar het gehucht Aston liep. De zon begon zich geleidelijk aan steeds meer te tonen en al wandelende door de velden en weiden van landelijk Engeland kon ik het niet helpen om iets anders te voelen dan SUPER OKEE 😀 !!!

Toen verscheen de asfaltweg en die leidde verder van Lower Culham Farm richting Aston, voorbij aan Culham House, verder weg bovenop de heuvel, de velden overziend die werden bevolkt door schapen en volledig witte herten. Ik had nog nooit eerde witte herten gezien (wel zag ik eerder een wit rendier, maar dat was hoogstwaarschijnlijk omdat het z’n witte wintervacht nog niet had verloren), en ik bewonderde de bokken met hun geheel wit gewei. IK denk niet dat dit ook wintervacht was, want het was inmiddels al augustus en dus hoog zomer…

Culham House

De Wandelgek bleef de asfaltweg volgen en deze leidde eerst naar het landgoed Fulham Court, maar voordat de weg dit landgoed bereikte, sloeg het Theempad een andere richting in, heuvelafwaarts en terug richting de rivier en daarna liep het over netjes en strak onderhouden grasveld van Culham Court…

Culham Court

Daarna bereikte het Theemspad de prachtige Holme Farm, net voordat Aston werd bereikt…

Holme Farm

Aston

Voorbij Holme Farm, smolt het Theemspad opnieuw samen met de asfaltweg en deze liep heuvelafwaarts door het idyllisch landelijke Aston en verder omlaag naar Theems.

Ik hield onmiddelijk van deze plek en het had een Hobbitsfeer, waarmee ik bedoel dat het er knus en huiselijk uitzag. Oordeel zelf, want De wandelgek stopte met wandelen om serieus foto’s te gaan maken die deze plattelandsschat recht zouden doen…

Bij het verlaten van Aston liep de weg verder omlaag naar de Theems en bij de rivieroever stopte deze. Vanaf hier volgde het Theemspad het oude jaagpad weer door opnieuw een hele mooie bocht in de rivier. Net voordat het pade aan die bocht begon, zag De Wandelgek op de andere rivieroever het prachtige dorpje Mill End…

De natuur aan de rivier Rivier stond in volle bloei en nu begreep ik opeens volledig waar Kenneth Grahame en Ernest Shepard hun inspiratie vandaan hadden gehaald… het pad passeerde nu een aantal groene riviereilanden en ik stelde me voor hoe Rat en Mol een picknick ergens aan de rivieroever hadden georganiseerd en terwijl ze languit in het gras lagen uit te buiken keken ze naar de voorbijdrijvende ganzen en soms dacht ik heel even maar een bloemenelfje te zien zwaaien vanuit het struweel, zich snel weer verstoppendzodra ik voorbij liep…

In het midden van de rivierbocht zag ik een geweldig mooi statig, wit landhuis en ik wist dat ik daar de nacht zou doorbrengen :-D.

Maar om dat paradijs te bereiken moest ik nog een flink aantal kilometers te voet afleggen. Eerst ging het pad voorbij aan het mooie Temple Island…

Temple Island

Daarna volgde het laatste stuk van vandaag op het Theemspad voorbij Remenham.

Remenham

Remenham is een dorp in het Engelse graafschap Berkshire. Het dorp ligt in het district Wokingham en telt 547 inwoners.

Voorbij Remenham en richting Henley-on-Thames, kon ik de brug zien over de rivier. Op de rivier tussen Temple Island en Henley-on-Thames waren veel mensen aan het roeien op de Theems.

Henley-on-Thames

Vanuit Henley-on-Thames moest De Wandelgek nog steeds een flink eind lopen van zo’n 6 kilometer terug langs de rivier (maar nu aan de overkant) richting het mooie Greenlands landgoed en mijn overnachtings plek bij de Henley Business School.

Dus na een stukje door Henley te hebben gelopen op zoek naar het pad dat langs de rivier naar the Henley Business School liep. Er liep ook een erg drukke en voor wandelaars gevaarlijke verkeersweg. Toen bleek dat de Wandelgek toch best vermoeid was geraakt van de wandeling want hij maakte een cruciale fout in het bepalen van de juiste afslag naar de Henley Business School. Ik beoordeelde een richtingsbord verkeerd en bevond hij zich na enige tijd op de OxfordShire Way, een schitterend lange-afstands-wandelpad, maar dan wel in noordelijke richting in plaats van oostelijk. In eerste instantie had De wandelgek ook niet door dat hij verkeerd zat, totdat hij zich opeens bovenop een heuvelrug bevond tussen de schapen met geen rivier meer in het zicht.

Toen pas realiseerde hij zich dat hij een verkeerde afslag moest hebben genomen in Henley. Maar nu werd het snel donker en hij wilde proberen om Greenlands nog voor het donker te bereiken, zodat hij geen zaklamp nodig zou hebben om de wegen en paden te zien. Hij bereikte een asfaltweggetje en een klein bestelbusje naderde. Hij hield het busje aan en vroeg de chauffeur naar de juiste richting en met behulp van de tomtom lukte het om de eerder genoemde drukke weg te lokaliseren die van Henley naar Greenlands liep. Het bleek dat ik niet fouter had kunnen lopen dan ik had gedaan. De chauffeur vertelde me dat het nog best een lange wandeling terug naar Greenlands was. Ik moest 180 graden keren en de asfaltweg volgen totdeze de drukke verkeersweg bereikte die ik vreesde.

I bereikte de wegnog net voor het donker. Er lag een tuiniersbedrijf dat naar Meneer Pad was genoemd op de plek waar de beide asfaltwegen samenkwamen (een plek waar op die op de kaart met “New cottages” werd gemarkeerd. Toen wandelde De Wandelgek verder aan de linkerkant van de weg en iedere keer dat een auto naderde dook hij het struweel aan de wegkant in, want het leek er niet op dat de automobilisten die best hard reden hier een wandelaar verwachten.

De wandelgek bereikte zo Fawley Court Farm waar het inmiddels donker was geworden en hij besloot hier te stoppen met wandelen in de hoop dat er verkeer van de boerderij zou komen naar de weg toe. Gelukkig na een klein kwartiertje gebeurde dat ook. Een feit was dat De Wandelgek niet zeker wist of hij de drukke verkeersweg wel in de juiste richting aan het volgen was. En hij had geen licht om de kaart te lezen en de telefoon batterij was inmiddels ook op. Dus hij hoopte op een lift want hij voelde zich totaal niet op z’n gemak om die weg verder nog wandelend te vervolgen. Een zeer vriendelijke jonnge boer die met z’n auto van de oprijlaan naar de boerderij afkwam rijden, luisterde naar mijn vragen en bood me onmiddellijk de zo op gehoopte lift naar Greenlands aan. Hij zette me af aan de rand van de oprijlaan naar het hoofdgebouw van de Henley Business school en ik liep het laatste stukje over het landgoed.

Het hoofdgebouw was het prachtige gebouw dat ik eerder die middag had gezien vanaf de andere kant van de rivier. Ik ging binnen en checkte in aan de balie. Het gebouw was zeer statig van buiten en van binnen met grote zalen vol kroonlichters, schilderijen aan de muur van zeer deftige mensen, brede gangpaden, dikke hoogpolige tapijten en een luxe bar en restaurant.

De Wandelgek besloot om niet direct naar de slaapkamer te gaan (in een bijgebouw verderop op het terrein), maar om te blijven eten en drinken in de bar.

Ze tapten hier zelfs een lokaal bier uit Henley genaamd Lovibonds 😀

Henley on Thames Business School via Booking.com:

http://www.booking.com/hotel/gb/henley-business-school.en-gb.html

Het oordeel van De Wandelgek:♥♥♥♥♥ out of ♥♥♥♥♥

Beste feature: De locatie en het hoofdgebouw

Andere plussen: ze serveren lokaal tapbier in de bar en het personeel is zeer vriendelijk en behulpzaam.

[galobj viewid=587]

Share this blog on:
Facebooktwitter

or even better Follow Wandelgek on:
Facebooktwitter
Bookmark the permalink.

One Response to Theemspad langeafstandswandeling: 1b. Van Marlow naar Henley-on-Thames

  1. Hovens-Dols M. says:

    KLEURIGE, SPANNENDE, DEELS TOLKIN-ACHTIGE route beschrijvingen/ervaringen met ‘n happy end!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *