2. De Kazachse Steppen: 40 uur per trein van Almati naar Dostyq

De Wandelgek reisde per trein een traject van Almati over de steppes naar Aqtogay, waarna een aftakking van het spoor naar grensplaatsje Dostyq werd gevolgd. Inclusief het deel naar Urumqi dat nog volgt hierop, nam deze reis 40 uur in beslag. Het was warm en in de Kazachse trein viel een groot deel van de reis de airco uit. Het was een kwestie van overdag veel drinken en naast genieten van de prachtige desolate landschappen, ook veel tijd doden met raadsels en spelletjes.

 

 

 

In Almati veel instant soep en noodles ingeslagen voor onderweg en op de gang van elk treinstel stond een grote een Samovar met heet kokend water, dat voor thee e.d. kon worden gebruikt.

De Samovars waren hout gestookt!

Het duurde dus ook even voor het water kookte…

 

 

 

Wat erg leuk was tijdens de reis waren de redelijk lange stops op stations, vooral omdat er op de perrons langs de trein heel snel een hele rij handelaren met een “mobiel winkeltje” vormden.

 

 

Verder was er eigenlijk niets anders dan de Steppe en zo nu en dan een groot meer of een dorpje in de verte. Pas aan de grens met China hadden we een paar uurtjes tijd omdat de trein op een ander onderstel moest worden gezet, vanwege spoorbreedte verschil tussen het Kazachse en Chinese spoor. Dat betekende echter tijd om Dostyq te verkennen, wat een typisch Kazachs steppedorpje is, wat wil zeggen: veel wind en dus veel zand in de lucht. Het station van Dostyq had echte een leuke buiten horeca gelegenheid.

 

 

[galobj viewid=201]

Een steppe (van het Russische stepj (Степь): onbebouwde vlakte of boomloos landschap) is een landschapstype waarin geen bomen groeien, maar voornamelijk grassen. Een steppe is een vorm van natuurlijk grasland. Steppen komen voor in gebieden waar 8 tot 9 maanden per jaar droogte heerst en waar door gebrek aan regen geen bomen groeien. Als het regent wordt het gelige gras plotseling groen en komen plots kruidachtige struikjes tot bloei. Deze kruidachtige struikjes vormen samen met het zand een steppe.

Gematigde breedtegraad

Typische steppen van de gematigde zone zijn de Centraal-Aziatische steppen. In die steppen valt gemiddeld 200-400 mm neerslag per jaar. De Russische componist Alexander Borodin schreef er een symfonisch gedicht over “In de steppen van Centraal-Azië”. De steppen van Centraal-Azië zijn ook het grootste steppegebied ter wereld. Mongolië is binnen dit gebied het land waar de steppen nog het meest intact zijn. Hier is relatief veel land nog natuurlijk en onontgonnen. In West-Europa, komen in de meest continentale gebieden van Spanje natuurlijke graslanden voor. Een voorbeeld hiervan is de Monegrossteppe in Aragón. Hongarije heeft een steppe met een hoog grondwaterpeil: de Poesta.

Subtropische en tropische breedtegraad

In de subtropische en tropische breedtegraden kan bij veel hogere neerslaggemiddelden nog sprake zijn van steppelandschap. Dit komt door de veel hogere verdamping op deze breedtegraden. In deze breedtegraden kan bij 1400 mm neerslag per jaar nog sprake zijn van een steppe. In de gematigde zone is dit genoeg voor een dicht bebost gebied zoals in de hogere delen van de Ardennen. Een voorbeeld van een tropische steppe is de sertão in Brazilië. Een steppe kan ook een halfwoestijn zijn, maar is vaker begroeid met grassen en struiken.

Share this blog on:
Facebooktwitter

or even better Follow Wandelgek on:
Facebooktwitter
Bookmark the permalink.

Comments are closed.